Nazewnictwo osób z niepełnosprawnością i osób chorujących a świadomość językowa studentów kierunków medycznych

Abstract

Celem niniejszego badania była ocena wiedzy językowej studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi dotyczącej nazewnictwa osób z niepełnosprawnościami oraz osób chorujących, zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Badanie miało na celu ustalenie, czy studenci kierunków medycznych UMED zwracają uwagę na negatywne konotacje terminów używanych w praktyce akademickiej i zawodowej oraz czy są świadomi zasad języka inkluzywnego. Badanie przeprowadzono za pomocą ankiety, w której wzięło udział łącznie 64 studentów różnych kierunków medycznych. Kwestionariusz obejmował zarówno pytania zamknięte, jak i otwarte, a jego struktura została oparta na rekomendacjach ekspertów Rady Języka Polskiego, wytycznych Judy Cohen oraz wskazówkach językoznawców z Uniwersytetu Warszawskiego. Analizy ilościowa i jakościowa wykazały, że choć studenci przejawiają wrażliwość językową, ich wiedza na temat komunikacji inkluzywnej pozostaje niepełna. Badanie ujawniło potrzebę wprowadzenia zajęć poświęconych językowi inkluzywnemu, które umożliwiłyby przyszłym specjalistom bardziej empatyczne i pełne szacunku podejście do pacjentów, a zarazem pomogłyby unikać języka stygmatyzującego, mogącego pogłębiać poczucie wykluczenia u osób doświadczających różnego rodzaju ograniczeń.

The aim of this study was to assess the linguistic knowledge of students from the Medical University of Łódź regarding terminology for people with disabilities and those with illnesses (both mental and physical). The study aimed to determine whether medical students at UMED pay attention to the negative connotations of the terms they use in their academic and professional practice and whether they are aware of inclusive language. The research was conducted using a survey in which a total of 64 students from various medical fields participated. The survey included both closed and open-ended questions, and its structure was based on recommendations from experts at the Polish Language Council, Judy Cohen’s guidelines, and suggestions from linguists at the University of Warsaw. Quantitative and qualitative analyses showed that, although students demonstrate linguistic sensitivity, their knowledge of inclusive communication is incomplete. The study revealed the need to introduce courses in inclusive language to enable these future professionals to approach patients with greater empathy and respect, avoiding stigmatizing language that could deepen the sense of exclusion among people dealing with various limitations.