Kreowanie kandydatów do funkcji poselskich i deputackich oraz do urzędów w województwie kijowskim przez Józefa Gabriela Stempkowskiego
Streszczenie
W czasie koliszczyzny i epidemii dżumy w latach 1768–1771 Józef Gabriel Stempkowski osiągnął wysoką pozycję w strukturach władz wojskowych i cywilnych, jak również popularność na ukraińskiej prowincji szlacheckiej. Wtedy też miały miejsce początki pozyskiwania przez niego osób do obozu królewskiego (stronnictwa regalistycznego). Dzięki talentowi politycznemu, jowialnemu stylowi bycia, popularności w kręgach szlacheckich i lojalności wobec Stanisława Augusta Poniatowskiego zwłaszcza w województwie kijowskim umacniał swą pozycję regalistycznego przywódcy. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XVIII w. utrzymywał ją, aczkolwiek musiał czasem rywalizować z innymi pretendentami do przywództwa. Stempkowski zwykle uzgadniał kandydatury na funkcje poselskie i deputackie oraz urzędnicze ze Stanisławem Augustem Poniatowskim. W artykule znajdzie miejsce analiza kreowania kandydatur, argumentacji Stempkowskiego, jego zabiegów politycznych, także mających charakter osobisty i gastronomiczny. During the Koliyivshchyna uprising and the plague epidemic of 1768–1771, Józef Gabriel Stempkowski attained both a high position within both military and civil authorities, and popularity among the Ukrainian noble province. It was during this period that Stempkowski began recruiting individuals to the royal camp (the royalist faction). Thanks to his political talent, jovial demeanor, popularity in noble circles, and loyalty to Stanisław August Poniatowski, particularly in the Kyiv Voivodeship, he consolidated his position as a royalist leader. Throughout the 1770s and 1780s, he maintained this position, although he occasionally had to compete with other contenders for leadership. Stempkowski usually coordinated nominations for parliamentary and deputy offices, as well as administrative positions, with Stanisław August Poniatowski. This article includes an analysis of the creation of candidacies, Stempkowski’s arguments, and his political maneuvers, which also included personal and gastronomic strategies.
Collections
