Streszczenie
Jakości metafizyczne i fenomenologia jako technika duchowa w twórczości Romana Ingardena
Autor przedstawia fenomenologię Ingardena jako praktykę duchową, w której zaangażowanie w sztukę kształtuje etykę i samorozumienie. Stawiając Ingardena w dialogu z Tillichem i Arendt, podkreśla znaczenie dystansu w doświadczeniu estetycznym oraz szacunku dla Innego. Estetyka okazuje się drogą ku odpowiedzialnemu myśleniu. Artykuł pokazuje, że fenomenologia Ingardena, poprzez pojęcie jakości metafizycznych, oferuje rozumienie odpowiedzialności, łączące refleksję filozoficzną z praktyką duchową.