From Cells to Codes: The Legal Transformation of Digital Identity, Integrity, and Self-Determination in the Digital Age

Abstract

This article examines the evolving relationship between the human body and digital data, particularly in light of technological advancements that blur the distinction between physical and digital identities. The research explores the implications of this transformation for legal frameworks, questioning whether current data protection laws sufficiently safeguard personal integrity and identity in the digital age. This study emphasises the limitations of existing regulations, which primarily focus on personal data rather than the broader concept of individual identity. A central argument is that the right to informational self-determination discussed in the scientific literature and recognized in German legal practice should play a critical role in ensuring autonomy and personal identity protection. The discussion also highlights the necessity of developing more effective legal mechanisms to safeguard digital identities against technological vulnerabilities, unauthorised profiling, and market-driven commodification of personal data. This study ultimately calls for a reconsideration of legal concepts such as bodily integrity, informational self-determination, and digital sovereignty, advocating for a more comprehensive legal approach to the protection of individuals in the digital sphere. This document argues that the existing legal framework inadequately protects new forms of identity in the digital environment, especially with regard to information self-determination and digital embodiment. By exploring the changing boundaries of the human body in technological and digital contexts, this article aims to promote clearer recognition of digital identity rights within legal systems.

Artykuł analizuje ewoluującą relację między ludzkim ciałem a danymi cyfrowymi, szczególnie w kontekście postępu technologicznego, który zaciera granicę między tożsamością fizyczną a cyfrową. Badanie bada konsekwencje tej transformacji dla istniejących ram prawnych, stawiając pytanie, czy obowiązujące przepisy dotyczące ochrony danych osobowych w wystarczającym stopniu chronią integralność i tożsamość jednostki w erze cyfrowej. Autorzy podkreślają ograniczenia obecnych regulacji, które koncentrują się głównie na danych osobowych, pomijając szersze pojęcie tożsamości jednostki. Główną tezą jest to, że prawo do samostanowienia informacyjnego, omawiane w literaturze naukowej i uznane w niemieckiej praktyce prawnej, powinno odgrywać kluczową rolę w zapewnieniu autonomii i ochrony tożsamości osobistej. W artykule podkreślono również potrzebę opracowania skuteczniejszych mechanizmów prawnych chroniących tożsamości cyfrowe przed podatnościami technologicznymi, nieautoryzowanym profilowaniem i rynkową komodyfikacją danych osobowych. Ostatecznie badanie wzywa do ponownego przemyślenia takich pojęć prawnych jak integralność cielesna, samostanowienie informacyjne i suwerenność cyfrowa, postulując bardziej kompleksowe podejście prawne do ochrony jednostki w przestrzeni cyfrowej. Artykuł dowodzi, że obecne ramy prawne nie zapewniają wystarczającej ochrony nowym formom tożsamości w środowisku cyfrowym, szczególnie w odniesieniu do prawa do informacji i cyfrowego ucieleśnienia. Poprzez analizę zmieniających się granic ludzkiego ciała w kontekstach technologicznych i cyfrowych, celem artykułu jest promowanie wyraźniejszego uznania praw do tożsamości cyfrowej w systemach prawnych.