Tendencje rozwojowe rzeczowników plurale tantum na tle porównawczym wybranych języków słowiańskich

Abstract

Głównym celem niniejszej rozprawy jest ustalenie i jak najpełniejsze określenie głównych tendencji rozwojowych rzeczowników należących do kategorii pluralia tantum w języku polskim i skonfrontowanie tych wyników z tendencjami występującymi w badanej grupie na płaszczyźnie języka rosyjskiego. Autorka stara się ustalić podobieństwa i różnice w obrębie omawianej kategorii zarówno w języku polskim, jak i rosyjskim. Konfrontacja przebiega na płaszczyźnie słowotwórczej, gdzie polega na ustaleniu charakterystycznych dla obu badanych języków elementów słowotwórczych, odpowiadających za powstawanie formacji wchodzących w obręb kategorii pluralia tantum, badaniu pól leksykalno-semantycznych, w których gromadzi się leksyka charakterystyczna dla tej kategorii, oraz porównaniu tendencji funkcjonalnych kategorii pluralia tantum w języku polskim i rosyjskim.

Głównym założeniem pracy jest próba pokazania przebiegu i przyczyn zmian w obrębie tej kategorii w języku polskim i rosyjskim oraz tego, że kategoria plurale tantum funkcjonująca zarówno w języku polskim, jak i rosyjskim zmienia się nie tylko pod względem ilościowym, ale także jakościowym, że jest to kategoria żywa w obydwu językach, uzupełniająca klasy semantyczne (onomazjologiczne) nowymi jednostkami językowymi oraz tworząca nowe klasy.