Poeta ludens i jego zabawy z czytelnikiem w dobie staropolskiej i w czasach Oświecenia. Problemy komunikacji literackiej i społecznej

Abstract

Celem niniejszej pracy jest bardziej dogłębna niż dotychczas istniejąca charakterystyka gatunków poezji kunsztownej w (dobie staropolskiej i oświeceniowej), skupienie się na ludycznym aspekcie tych utworów, a także na ich twórcy, którym jest poeta ludens. Zadaniem stało się również dokładne omówienie poszczególnych utworów, bowiem często nawet znane „zabawki” literackie nie doczekały się swych „naukowych” interpretacji, a tym bardziej kompetentnych analiz. W trakcie prac nad poezją kunsztowną zaistniała również potrzeba omówienia jej aspektu komunikacyjnego - na dwóch płaszczyznach: - komunikacja literacka, - komunikacja społeczna. Poesis artificiosa swą genologiczną konstrukcją wymusza dialogowość, a część gatunków pisała była celowo po to, by dotrzeć, zainteresować i np. przekonać czytelników do konkretnego postępowania. Praca ta składa się z sześciu rozdziałów, w których omówione zostały poszczególne gatunki poezji kunsztownej, a także ich ludyczność i aspekt komunikacyjny.