Styl językowy twórczości poetyckiej Młodej Polski

Abstract

Rozprawa opiera się na analizie stylistycznej twórczości poetyckiej okresu Młodej Polski. Naczelnym zadaniem jest wykrycie w badanym tekście środków językowych wymienionych w definicji podanej w danym rozdziale. Autorka poddaje analizie stronę fonologiczną tekstu, jego słownictwo, morfologię i składnię. Z licznej grupy twórców młodopolskich autorka wytypowała 1) urodzonych w latach 1860–1870 a debiutujących w latach 1890–1900 oraz 2) urodzonych po 1870 lub debiutujących po 1900. Biorąc pod uwagę kryterium typowości twórcy dla prądu modernistycznego, typowości uznanej przez ówczesnych lub potomnych, wybrano ostatecznie 20 autorów, wśród których są m.in.: Stanisław Brzozowski, Jan Kasprowicz, Maria Komornicka (Piotr Włast), Antoni Lange, Zenon Przesmycki (Miriam), Stanisław Przybyszewski, Leopold Staff. Z twórczości poetów autorka wybrała do analizy utwory, których daty wydania, zgodnie z przyjętą na wstępie zasadą, nie wykraczają poza lata 1890–1905.