Abstract
Niniejsza dysertacja składa się z dwóch części. Pierwszą wypełnia analiza i interpretacja wybranych utworów Antoniego Słonimskiego. Są to teksty niemal zapomniane, przedrukowywane ze skrótami — i dlatego będą cytowane stosunkowo bardzo obszernie; oczywiście w kształcie pierwotnym. Trzeba jednocześnie podkreślić, że autor wybrał do analizy te utwory, które wchodząc "w żywy i bezpośredni kontakt" z pozaliteracką rzeczywistością, objawiają ówczesny stosunek autora do świata. Część druga ukazuje konteksty tej twórczości, jej odmienność na tle działalności grupy "Skamandra", a także początki i najbardziej charakterystyczne kierunki recepcji. Istotnym wątkiem jest tu weryfikacja pokutującego w historii literatury stereotypu, zgodnie z którym wczesna twórczość skamandrytów powstawała pod znakiem radości wywołanej świeżo odzyskaną niepodległością.