Polskie współczesne słownictwo turystyczne

Abstract

Celem rozprawy jest ukazanie stanu, rozwoju i użycia polskiego współczesnego słownictwa turystycznego. Praca składa się z czterech części. Pierwsza z nich jest analizą semantyczną słownictwa turystycznego ze szczególnym zwróceniem uwagi na strukturę tematyczną, kręgi znaczeniowe i częstość użycia wyrazów i związków wyrazowych. Dotyczy to nazw hoteli, biur podróży, agencji turystycznych, zajazdów, domów wycieczkowych, przedsiębiorstw turystycznych, rodzajów turystyki, stowarzyszeń, kół turystycznych, informatorów turystycznych, schronisk. W drugiej części pracy przedstawiono budowę słowotwórczą słownictwa: rzeczowników, przymiotników, czasowników, przysłówków oraz licznej grupy skrótowców. Część trzecią poświęcono opisowi zapożyczeń we współczesnym słownictwie turystycznym. Analizowane są zapożyczenia z języka angielskiego, francuskiego, niemieckiego, rosyjskiego, włoskiego, greckiego i innych ze szczególnym zwróceniem uwagi na budowę słowotwórczą zapożyczonych leksemów. Czwarta część pracy zawiera natomiast analizę związków frazeologicznych, wyrażeń i zwrotów, tak często używanych w polskim współczesnym słownictwie turystycznym.