Strona internetowa jako medium językowej autoprezentacji uniwersytetu

Abstract

Celem rozprawy jest próba diagnozy, jak uniwersytety różnych, choć sąsiednich kultur, radzą sobie z definiowaniem swojej tożsamości w zmieniających się warunkach egzystencji — ewoluującym otoczeniu — na ile adaptują się do otoczenia, a na ile same inicjują kierunki jego rozwoju. Założeniem autorki jest, że kultury (a więc i organizacje) działają zgodnie z ogólną teorią systemów jak systemy otwarte, tworząc funkcjonalny porządek hierarchiczny systemów funkcyjnych — jak np. suprasystemu społeczeństwa polskiego i subsystemu czy systemu funkcyjnego edukacji. W pierwszej części dysertacji przedstawiono podstawy teoretyczne (systemowa teoria kultury, teoria samoorganizacji, językoznawstwo kognitywne i koncepcja językowego obrazu świata), które wyjaśniają, jak definiowane są relewantne pojęcia oraz uzasadniają wybór materiału badawczego dla tak postawionego problemu pracy, wybór metody badawczej (analiza dyskursu) oraz sposób widzenia relacji między różnymi elementami rzeczywistości, wzajemnie się warunkującymi. Następnie przedstawiono samą metodę — analizę zawartości — oraz argumenty na rzecz samego materiału badawczego — tekstu stron internetowych. Analiza i interpretacja wyników badań empirycznych nie opiera się wyłącznie na analizie statystycznej, ilościowej, lecz koncentruje się na tym, że pewne konstrukty pojawiają się we wszystkich lub większości stron domowych, posiadając jednak odmienną semantykę, którą zrekonstruuje się na podstawie analizy kontekstów.