Europejskie dziedzictwo kulturowe we współczesnej dydaktyce polonistycznej

Abstract

Celem dysertacji jest przedstawienie zagadnienia europejskiego dziedzictwa kulturowego we współczesnej dydaktyce polonistycznej. Na podstawie programów języka polskiego, podręczników, refleksji dydaktycznej autorka bada, w jaki sposób, w jakim zakresie przedmiotowym i od kiedy rodzima dydaktyka polonistyczna włączyła do nauczania problematykę europejską i jak ta tematyka ewoluowała. W rozprawie wykorzystano także badania ankietowe uczniów i nauczycieli polonistów, tym samym uwzględniając nie tylko teorię, ale i praktykę dydaktyczną na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum ogólnokształcącego. Praca składa się z pięciu rozdziałów, w których prezentowany materiał obejmuje lata od 1926 roku do czasów współczesnych, z uwzględnieniem sytuacji w szkolnictwie polskim po wejściu naszego kraju do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r. Rozdział pierwszy przedstawia różne interpretacje pojęcia europejskiego dziedzictwa kulturowego. Rozdział drugi nawiązuje do sytuacji polonistyki szkolnej w dwudziestoleciu międzywojennym, a następnie przedstawia prace nad reformą szkolnictwa i zmiany programowo-strukturalne w dydaktyce polonistycznej. Rozdział trzeci omawia problematykę dydaktyki polonistycznej wobec zagadnień europejskich po roku 1999 w trzech etapach edukacyjnych. Rozdział czwarty omawia przykłady różnorodnych działań edukacyjnych i wychowawczych, podejmowanych przez polskie szkoły w II, III, IV etapie edukacyjnym oraz prezentuje instytucje pozaszkolne mające na celu przybliżenie zagadnień europejskich. Rozdział piąty odpowiada na pytania, czy i w jakim stopniu integracja Polski z państwami Unii Europejskiej przyczyniła się do poznania i pogłębienia wiedzy na temat europejskiego dziedzictwa kulturowego i jakie postulaty wynikają w tym zakresie na przyszłość dla dydaktyki polonistycznej.