Analiza i formalizacja Husserlowskiej teorii całości i części

Abstract

Motywy podjęcia przedstawianej rozprawy są dwa. Pierwszym i bardziej szczegółowym jest fakt, że przedmiotem jej staje się rdzennie filozoficzna problematyka, która mimo tego nie jest jeszcze teoretycznie wyeksploatowana i jako taka wzbudza pewne naukowe zainteresowanie. Trzeba bowiem przyznać, że zagadnienia części i całości, choć przenikają całą metafizykę i ontologię, stosunkowo rzadko skupiały na sobie szczególną uwagę filozofów. Być może nie jest przypadkiem, że to właśnie Edmund Husserl ze swą upartą dążnością do poszukiwania i drążenia podstaw wszelkich filozoficznych zagadnień podjął próbę odsłonięcia przed czytelnikami Badań logicznych podwalin owej problematyki. I chociaż ukazał on samo sedno zagadnienia, to ani on sam, choć zachęcał do tego innych, ani jego uczniowie, nie podjęli dalszych badań w tej dziedzinie. Fenomenologia, której nadał inicjujący impuls, zajmując się całą różnorodnością zagadnień jakie ukazały się w rozpostartej przed nią perspektywie, nie wróciła już do leżących u korzeni ontologii pojęć części i całości. Nurt analityczny w filozofii - druga dominująca współcześnie szkoła - był z uwagi na swe generalne nastawienie bardziej predestynowany do podjęcia tej problematyki. I rzeczywiście, prawie wszystko co się na temat części i całości w naszym stuleciu oprócz rozważań Husserla ukazało, pochodziło od filozofów tej orientacji.