Imperatorzy późnego Cesarstwa Rzymskiego wobec zgromadzeń biskupów

Abstract

W pierwszej części niniejszej rozprawy zostaną omówione zagadnienia związane z organizacją zgromadzeń biskupów, a zatem kwestie dotyczące ich zwoływania przez cesarzy i zadań wyznaczanych zebranym duchownym oraz praktyka stosowana przez władców przy wyborze miejsca i czasu obrad, a także ich wpływ na wybór przewodniczącego i przyjętą procedurę debat. Druga część zostanie poświęcona uczestnikom tychże zgromadzeń, a więc w - autora- przekonaniu kwestii zasadniczej dla tejże pracy, od nich zależał bowiem głównie ostateczny wynik obrad. Przebadany zostanie zatem wpływ władców na wybór duchownych uczestniczących w zgromadzeniach, problem desygnowania przez imperatorów urzędników państwowych i senatorów jako cesarskich przedstawicieli oraz powierzane im zadania, a także sytuacje, w których cesarze decydowali się osobiście wziąć udział w posiedzeniach. W końcu trzecia część dotyczyć będzie bezpośredniego wpływu władców na ostateczne uchwały zebranych biskupów, a więc na podejmowane przez nich decyzje w materii dogmatycznej oraz w sprawach personalno-prawnych.