Gatunkowe formy dziennikarskie w dodatkach kulturalnych do gazet w okresie międzywojennym

Abstract

Rozprawa stanowi próbę charakterystyki dodatków kulturalnych do gazet dwudziestolecia międzywojennego. Cezura czasowa uzasadniona została gwałtownym rozwojem prasy po pierwszej wojnie światowej, kiedy prasa stała się medium masowym. Powszechność ta nie dotyczyła jednak tylko wydania głównego gazety, ale jej suplementów tematycznych — w omawianym okresie nie miały one już charakteru sporadycznego. Rozprawa składa się z ośmiu rozdziałów. Pierwsze rozdziały ukazują kształtowanie się polskiej prasy kulturalnej do wybuchu pierwszej wojny światowej. Kolejny rozdział poświęcony jest oświacie i szeroko pojętej kulturze, która stanowiła tło dla rozwoju polskiego czasopiśmiennictwa dwudziestolecia międzywojennego. Czwarty rozdział omawia prasę i koncerny prasowe, które powstały w Polsce po 1918 roku. W piątym rozdziale na podstawie przeglądu wybranych dodatków zostanie podana typologia. Badaczka dokonuje kategoryzacji treściowej dodatków. Szósty rozdział omawia formy wypowiedzi dziennikarskiej obecne w suplementach. Kolejny rozdział jest próbą przedstawienia problematyki literackiej i wskazania tekstów literackich wśród innych komunikatów kulturowych w dodatkach międzywojnia. Ostatni rozdział omawia funkcję dodatków kulturalnych dwudziestolecia międzywojennego. Autorka przedstawia również wyniki własnych badań dotyczących poczytności wybranych suplementów tematycznych. Całość pracy zamyka aneks, zawierający zestawienia tytułów i fotografie stron tytułowych badanych suplementów prasy codziennej.