Doświadczenie zagłady w getcie białostockim - świadectwa literatury i życia

Abstract

Celem niniejszej pracy jest zbadanie Doświadczenia Zagłady w getcie białostockim na wybranych przykładach literatury dokumentu osobistego. Pytania, które stawia autorka na początku swojej drogi badacza, to pytania o różnorodność doświadczeń przechowanych w pamięci, przekazanych potomnym, i o ich swoistą dialektykę, o splot poszczególnych doświadczeń indywidualnych i dialog między nimi. To także pytania o wewnętrzne napięcia owych świadectw, pytania o nacechowaną aksjologicznie płaszczyznę wzajemnych relacji i ich emocjonalną skalę. I wreszcie pytanie o skomplikowane stosunki polsko-żydowsko-niemieckie. Lektura analizowanych utworów pozwala dostrzec wielość obrazów ukazujących Zagładę świata Żydów polskich, w tym szczególnie Żydów białostockich. Jednocześnie umożliwia sformułowanie tezy, że: Doświadczenie Zagłady jest najważniejszym czynnikiem, który kształtował tożsamość autorów literackich i dokumentarnych świadectw o Zagładzie. W niniejszej rozprawie zmierzam do uzasadnienia tej tezy.