Streszczenie
Rozprawa ta wpisuje się w szerszą filozoficzną i metodologiczną krytykę operacjonizmu, który był popularnym nurtem w nauce XX wieku. Z dyskusji wynika, że sposób sprawdzania (pomiaru) często nie stanowi cechy istotnej przedmiotu, a prawa naukowe dotyczą innych właściwości niż te mierzone operacyjnie. Autor analizuje operacjonizm w kontekście sporu o determinizm w mikrofizyce, badając, na ile operacyjne definicje są przydatne w mechanice kwantowej. Praca stanowi wkład w krytykę operacjonistycznej wersji pozytywistycznej metodologii. Wykazuje ona, że operacjonizm budzi zbyt wiele wątpliwości i nie jest wystarczającym narzędziem do definiowania terminów naukowych w sposób przydatny teoretycznie.