Streszczenie
Celem rozprawy jest ukazanie w jakiej odpowiedniości
strukturalnej pozostają w stosunku do siebie konstrukcje języka rosyjskiego i polskiego z imiesłowem przymiotnikowym biernym
dokonanym w funkcji predykatywnej. Analiza tych konstrukcji
pod względem syntaktycznym i semantycznym z uwzględnieniem
struktury morfologicznej form imiesłowowo-biemych na podstawie
określonej części materiału ilustracyjnego i w ujęciu komparatystycznym, być może, pozwoli wykryć pewne prawidłowości realizacji różnych znaczeń pasywnych.