<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" version="2.0">
<channel>
<title>Kwartalnik Prawa Podatkowego 2024, nr 3</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/54500</link>
<description/>
<pubDate>Mon, 06 Apr 2026 13:07:21 GMT</pubDate>
<dc:date>2026-04-06T13:07:21Z</dc:date>
<image>
<title>Kwartalnik Prawa Podatkowego 2024, nr 3</title>
<url>https://dspace.uni.lodz.pl:443/xmlui/bitstream/id/12eb5d97-dfc7-4419-a5b6-868569995894/</url>
<link>http://hdl.handle.net/11089/54500</link>
</image>
<item>
<title>Warunkowe umorzenie postępowania karnego jako alternatywa dla instytucji służących zaniechaniu ukarania sprawcy przestępstwa skarbowego</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/54711</link>
<description>Warunkowe umorzenie postępowania karnego jako alternatywa dla instytucji służących zaniechaniu ukarania sprawcy przestępstwa skarbowego
Kowalski, Sebastian
The article is devoted to the institution of conditional discontinuance of criminal proceedings as an institution of degression of punishment, which may constitute a good alternative to certain measures related to abandonment of punishment of a fiscal crime. The author draws attention to the possibility of applying this institution to any fiscal crime – provided, of course, that the statutory prerequisites for it are met. In addition to the fact that the accused retains the status of an unpunished person, it is of major practical significance that for the conditional discontinuance of riminal proceedings, it is not necessary to pay the public receivables deposited in connection with the offence before a verdict is passed. Irrespective of the perceived advantages of this institution, the study also points to the weaker sides of the current regulation. The author included, above all, the manner in which the negative premise of conditional discontinuance of criminal proceedings is regulated, as well as the scope and content of obligations that may be imposed on the accused in a judgment ending criminal fiscal proceedings.; Artykuł poświęcony jest instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego jako instytucji degresji karania, mogącej stanowić dobrą alternatywę dla niektórych środków związanych z zaniechaniem ukarania sprawcy przestępstwa skarbowego. Autor zwraca uwagę na możliwość stosowania tej instytucji w odniesieniu do każdego przestępstwa skarbowego – oczywiście o tyle, o ile są spełnione ku temu ustawowe przesłanki. Oprócz zachowania przez oskarżonego statusu osoby niekaranej istotne praktyczne znaczenie ma to, że dla warunkowego umorzenia postępowania karnego nie jest konieczne uiszczenie należności publicznoprawnej, uszczuplonej w związku z popełnionym przestępstwem skarbowym, zanim zapadnie wyrok. Niezależnie od dostrzegalnych zalet tej instytucji w artykule wskazano także słabsze strony obowiązującej regulacji. Autor zaliczył do nich przede wszystkim sposób uregulowania przesłanki negatywnej warunkowego umorzenia postępowania karnego oraz zakres i treść obowiązków, jakie mogą być nałożone na oskarżonego w wyroku kończącym postępowanie karne skarbowe.
</description>
<pubDate>Mon, 30 Sep 2024 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/54711</guid>
<dc:date>2024-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item>
<title>Sprzedaż i cesja praw do nieruchomości – dostawa towarów czy świadczenie usług?</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/54708</link>
<description>Sprzedaż i cesja praw do nieruchomości – dostawa towarów czy świadczenie usług?
Rogowska-Rajda, Beata
The aim of the article is to classify the assignment of rights to real estate in the context of value added tax. The research method used is based on the analysis of the provisions of the VAT Directive and the related case law of the Court of Justice, as well as national regulations on the supply of goods, with particular emphasis on the supply of real estate. In the author’s opinion, narrowing the analysis only to the supply of goods seems to be sufficient – if a given activity cannot be classified as a supply of goods, it will be considered as a supply of services. The analysis was also carried out taking into account the decisions made in individual interpretations and binding rate information as well as the case law of administrative courts. The issue raised has not been published in the literature on the subject – apart from one study, it has not been taken up in the doctrine. The study entitles us to conclude that the supply of real estate constitutes a supply of goods, while the assignment of rights to real estate made in development and preliminary agreements constitutes the provision of services.; Celem artykułu jest kwalifikacja na gruncie podatku od wartości dodanej cesji praw do nieruchomości. Zastosowana metoda badawcza polega na analizie przepisów dyrektywy VAT i związanego z nimi orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, jak również przepisów krajowych w zakresie dostawy towarów, ze szczególnym uwzględnieniem dostawy nieruchomości. W ocenie autorki zawężenie analizy wyłącznie do dostawy towarów wydaje się wystarczające – jeśli bowiem dana czynność nie może zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów, będzie uznawana za świadczenie usług. Analiza została przeprowadzona również z uwzględnieniem rozstrzygnięć dokonywanych w interpretacjach indywidualnych i wiążących informacjach stawkowych oraz orzecznictwa sądów administracyjnych. Podjęta problematyka nie doczekała się literatury przedmiotu – poza jednym opracowaniem nie była podejmowana w doktrynie. Przeprowadzone badanie uprawnia do wniosku, że dostawa nieruchomości stanowi dostawę towarów, natomiast cesja praw do nieruchomości dokonana w umowach deweloperskich i przedwstępnych stanowi świadczenie usług.
</description>
<pubDate>Mon, 30 Sep 2024 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/54708</guid>
<dc:date>2024-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item>
<title>Zbieg sankcji w unijnym prawie podatkowym – uwagi na tle wyroku TSUE z dnia 4 maja 2023 r. (C-97/21), MV-98</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/54710</link>
<description>Zbieg sankcji w unijnym prawie podatkowym – uwagi na tle wyroku TSUE z dnia 4 maja 2023 r. (C-97/21), MV-98
Majka, Paweł
This paper analyses an applicability of a rule not to be punished twice in case of concurrence of tax sanctions on the background of the judgment Court of Justice of the European Union (C-97/21), MV-98. The Author studied limits of legislator’s power to set the regulations connected with concurrence of tax sanctions and established by European Law. In the Author’s opinion the main barriers in establishing such limits arise from the regulation of Charter of Fundamental Rights of the European Union and judgments of the Court of Justice of the European Union.; Przedmiotem artykułu jest analiza problematyki zbiegu sankcji stosowanych w prawie podatkowym za naruszenie obowiązków o charakterze instrumentalnym, przy wykorzystaniu metody dogmatycznoprawnej, której tło stanowi wyrok TSUE z dnia 4 maja 2023 r. (C-97/21), MV-98. Celem analizy jest wskazanie na granice, jakie regulacje prawa unijnego wytyczają w sytuacji zbiegu dwóch sankcji podatkowych, oraz ustalenie, czy odnoszą się do sankcji podatkowych wykorzystywanych w prawie polskim. Z wyroku TSUE wynika, że sankcja polegająca na zamknięciu lokalu przedsiębiorcy naruszającego obowiązki formalne w zakresie podatku VAT jest sankcją karną oraz nie może być kumulowana z karą pieniężną. W ocenie autora, odnosząc ustalenia TSUE do polskiego prawa, należy stwierdzić, że charakter sankcji karnych niepodlegających kumulacji mają kary pieniężne oraz sankcje dodatkowego zobowiązania podatkowego. Jako postulat de lege ferenda wskazano, by wprowadzane sankcje w celu dostosowania ich do wymogów Karty praw podstawowych Unii Europejskiej opierały się na procentowym wymiarze oraz zawierały regulacje umożliwiające ich miarkowanie, co zagwarantuje ich proporcjonalność.
</description>
<pubDate>Mon, 30 Sep 2024 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/54710</guid>
<dc:date>2024-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item>
<title>Wykładnia i stosowanie przepisu art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w świetle interpretacji indywidualnych – aktualne problemy</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/54709</link>
<description>Wykładnia i stosowanie przepisu art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w świetle interpretacji indywidualnych – aktualne problemy
Stępień-Świderek, Beata
The Act on Tax on Civil Law Transactions introduced tax exemption for the acquisition of the so-called “first apartment”. This relief is addressed to taxpayers who purchase a flat or house to meet their own housing needs. The exemption, which has been in force for a year, is a source of interpretation doubts due to the lack of case law and literature. This gap is currently filled by numerous individual interpretations, explaining the scope of the exemption, including issues not expressly regulated in the Act.; W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych wprowadzono zwolnienie od podatku z tytułu nabycia tzw. pierwszego mieszkania. Jest to ulga skierowana do podatników, którzy nabywają mieszkanie lub dom w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Zwolnienie funkcjonujące od roku stanowi źródło wątpliwości interpretacyjnych ze względu na brak orzecznictwa i literatury. Lukę tę obecnie uzupełniają liczne interpretacje indywidualne, wyjaśniając zakres zwolnienia, w tym kwestie nieunormowane wyraźnie w ustawie.
</description>
<pubDate>Mon, 30 Sep 2024 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/54709</guid>
<dc:date>2024-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</item>
</channel>
</rss>
