http://hdl.handle.net/11089/47863 2026-04-09T00:07:27Z http://hdl.handle.net/11089/47873 Barki desantowe Andrew Jacksona Higginsa narzędziem sukcesu operacji „Overlord” Zuziak, Janusz During the World War II, the Allies faced a serious problem with many naval amphibious operations, both in the Pacific and in Europe. For their efficient conduct, it was necessary to construct and build various boats and landing barges. Among them were the legendary LCVP (Landing Craft Vehicle Personnel) landing boats designed by Andrew Higgins, an American constructor and builder of seagoing boats. Thanks to them it was possible, among others, to facilitate the landing of thousands of troops and equipment on the open beaches of Normandy during Operation Overlord in June 1944. The final stage of transporting soldiers and equipment from ships and vessels to the beaches of Normandy was, according to many military officials, the most difficult. Lightweight landing boats and barges capable of carrying men and equipment in shallow water from the ships to land were needed for this mission. It was then that Andrew Higgins proposed several types of landing boats, including the famous LCVP. There is no doubt that Higgins’ barges significantly contributed to the success of the Allied landing operation on the beaches of Normandy.; W latach II wojny światowej alianci stanęli przed poważnym problem związanym z wieloma morskimi operacjami desantowymi, prowadzonymi zarówno na Pacyfiku, jak i w Europie. Dla ich sprawnej realizacji koniecznym było skonstruowanie i zbudowanie różnorodnych łodzi i barek desantowych. Wśród nich znalazły się legendarne barki desantowe LCVP (Landing Craft Vehicle Personnel), zaprojektowane przez Andrew Jacksona Higginsa, amerykańskiego konstruktora i budowniczego łodzi pełnomorskich. Dzięki nim możliwe było m.in. lądowanie tysięcy żołnierzy i sprzętu na otwartych plażach Normandii w trakcie operacji „Overlord” w czerwcu 1944 r. Ostatni etap transportu żołnierzy i sprzętu z okrętów i statków na plaże Normandii był – zdaniem wielu wojskowych – najtrudniejszy. Potrzebowano do tego lekkich łodzi i barek desantowych, które byłyby w stanie przewieźć ludzi i sprzęt po płytkiej wodzie z okrętów na ląd. I wówczas właśnie Andrew J. Higgins zaproponował kilka rodzajów łodzi desantowych, w tym słynną LCVP. Nie ulega wątpliwości, że barki Higginsa w istotny sposób przyczyniły się do sukcesu alianckiej operacji lądowania na plażach Normandii. 2023-09-07T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/47874 Wiarołomstwo wojenne Izydorczyk, Jacek The article presents the issue of one of the war crimes, i.e. perfidy (during a war). In contrast the so-called deception (during a war) which is legal – the crime of perfidy is morally unacceptable and legally prohibited at the level of national and international regulations. This is exemplified based on three cases of perfidy during World War II.; Artykuł przedstawia w ujęciu historyczno-porównawczym oraz prawno-porównawczym zagadnienie dotyczące jednej z tzw. zbrodni rangi międzynarodowej, tj. wiarołomstwa wojennego. W odróżnieniu od akceptowanego zwyczajowo, jak i przez prawo międzynarodowe, tzw. podstępu (fortelu wojennego) – wiarołomstwo wojenne jest nieakceptowane moralnie i zakazane prawnie na poziomie regulacji krajowych oraz międzynarodowych. Jako przykłady wskazano trzy głośnie (choć wg niektórych kontrowersyjne) przypadki wiarołomstwa wojennego z okresu II wojny światowej. 2023-09-07T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/47871 Obraz wojny w twórczości Stanisława Rembeka Girys-Czagowiec, Weronika Stanisław Rembek was both a historian who dealt with the past in a scientific context and a writer who created literary works based on historical events – those from the distant past and those of which the author was an eyewitness and participant. This article aims to present how in his works the writer portrayed war, showing the horror of soldiers’ experiences. In his novels he created images of everyday life in the trenches, struggles with hunger, oppressive cold, fear, and fighting to endurance limit. He noticed how the soldiers’ enthusiasm and willingness to fight under the influence of the protracted war gradually turned into fatigue, indifference and bitterness. Death was an inseparable element of the brutal descriptions of war reality present in Rembek’s works. However, it was not lofty or pathetic – the writer showed it in a naturalistic way, not avoiding drastic descriptions of the landscape after the battle. His characters felt a disharmony between the images of their heroic death and the images they witnessed every day. In his pictures of war, which were a testimony to his own experiences during the Polish-Bolshevik war (recorded in his war diary), Rembek referred to Stefan Żeromski’s naturalistic technique of depiction, Sienkiewicz’s tradition, expressionism, and Ernst Jünger’s concepts. He was accused of showing the “dirty realism of war”, which for some critics was a flaw in his work, while for others, it had a great value. However, he said: “My war is the one that it is in reality”.; Stanisław Rembek był zarówno historykiem, zajmującym się materią przeszłości w kontekście naukowym, jak i pisarzem, tworzącym utwory literackie, których tworzywo stanowiły wydarzenia historyczne – te z odległej nieraz przeszłości i te, których autor był naocznym świadkiem i uczestnikiem. Celem niniejszego tekstu jest przedstawienie sposobu, w jaki w swojej twórczości pisarz ukazywał wojnę, pokazując grozę żołnierskich doświadczeń. W swoich utworach kreślił on obrazy okopowej codzienności, zmagań z głodem, uciążliwym zimnem, strachem, walki do kresu wytrzymałości. Zauważał, jak zapał żołnierzy i chęć do walki pod wpływem przedłużającej się wojny stopniowo przeradzały się w zmęczenie, zobojętnienie i gorycz. Nieodłączny element brutalnych opisów wojennej rzeczywistości, obecnych w utworach Rembeka, stanowiła śmierć. Nie była ona jednak wzniosła i patetyczna – pisarz ukazywał ją w sposób naturalistyczny, nie unikając drastycznych opisów krajobrazu po bitwie. Jego bohaterowie odczuwali dysonans pomiędzy własnymi wyobrażeniami o swojej bohaterskiej śmierci a obrazami, których na co dzień byli świadkami. W obrazach wojny, będących świadectwem własnych doświadczeń z okresu wojny polsko-bolszewickiej (utrwalonych w dzienniku wojennym), Rembek nawiązywał do naturalistycznej techniki obrazowania Stefana Żeromskiego, a także do tradycji Sienkiewiczowskiej, ekspresjonizmu oraz koncepcji Ernsta Jüngera. Spotykał się z zarzutem, iż pokazuje „brudny realizm wojny”, co dla niektórych krytyków stanowiło wadę jego twórczości, dla innych zaś wielką jej wartość. Sam natomiast mówił: „Moja wojna jest taka, jaka jest rzeczywiście”. 2023-09-07T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/47872 Marynarka Wojenna jako narzędzie wojny w realiach społeczno-ekonomicznych i militarnych RP w dwudziestoleciu międzywojennym Drzewiecki, Andrzej The establishment of a naval armed force was one of the conditions for the independent existence of the Republic of Poland, which on 10 February 1920 testified to its enduring bond with the sea. Those who underlined that Poland stood on a bare seashore, aware that an enormous social and economic effort was necessary to make up for centuries of neglect in the maritime field were right. It must be strongly emphasized that the Navy did not derive from the November decree, but from the genuine endeavor of the country that aspired to play a serious political role in this part of Europe. For this reason, among others, bold plans for the construction of a navy were designed, notwithstanding that their execution was beyond the capabilities of a country in which every area of social and economic life was becoming a challenge. The inter-war period saw considerable progress in maritime affairs, including those directly pertaining to defence. Nonetheless, it was not adequate to the scale of the threat, which had serious repercussions in September 1939.; Powołanie do życia morskiej siły zbrojnej było jednym z warunków niepodległego bytu Rzeczypospolitej, która 10 lutego 1920 r. dała świadectwo trwałej więzi z morzem. Rację mieli ci, którzy podkreślali, że stanęła Polska nad pustym brzegiem morza ze świadomością potrzeby ogromnego wysiłku społecznego i ekonomicznego, by w dziedzinie morskiej odrobić wiekowe zaniedbania. Flota wojenna, co należy mocno podkreślić, nie brała się z listopadowego dekretu, tylko z realnego wysiłku państwa, które aspirowało do odgrywania poważnej roli politycznej w tej części Europy. Z tego między innymi powodu kreślono odważne plany budowy floty wojennej, nie bacząc na to, że ich wykonanie było ponad możliwości kraju, w którym każda dziedzina życia społecznego i ekonomicznego stawała się osobliwym wyzwaniem. W dwudziestoleciu międzywojennym dokonał się znaczący postęp w sprawach morskich, również tych związanych bezpośrednio z obronnością. Nie był on jednak adekwatny do skali zagrożeń, co miało swoje poważne reperkusje we wrześniu 1939 r. 2023-09-07T00:00:00Z