<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<title>Kwartalnik Prawa Podatkowego 2020, nr 3</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/40104" rel="alternate"/>
<subtitle/>
<id>http://hdl.handle.net/11089/40104</id>
<updated>2026-04-13T09:19:46Z</updated>
<dc:date>2026-04-13T09:19:46Z</dc:date>
<entry>
<title>Kurator osoby fizycznej w postępowaniu podatkowym w świetle art. 138 § 1 Ordynacji podatkowej</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/40169" rel="alternate"/>
<author>
<name>Nowak, Ireneusz</name>
</author>
<author>
<name>Mikołajczyk, Joanna</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/40169</id>
<updated>2021-12-22T02:52:18Z</updated>
<published>2020-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Kurator osoby fizycznej w postępowaniu podatkowym w świetle art. 138 § 1 Ordynacji podatkowej
Nowak, Ireneusz; Mikołajczyk, Joanna
The article deals with the subject of the legal regulation in Article 138 § 1 of the Tax Ordinance Act (TOA), according to which the tax authority is obliged to apply to the court for the appointment of a curator for a person incapable of legal actions or an absent person. The author stresses that the provision of Article 138 § 1 of the TOA guarantees to a natural person who is incapacitated or absent that, through the appointment of a curator, the initiation and conduct of tax proceedings will take place while ensuring his/her proper representation at each of their stages.; Artykuł podejmuje tematykę uregulowania prawnego z art. 138 § 1 o.p., w myśl którego organ podatkowy zobligowany jest do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wyznaczenie kuratora dla osoby niezdolnej do czynności prawnych lub osoby nieobecnej. Autorzy podkreślają, że przepis art. 138 § 1 o.p. gwarantuje osobie fizycznej niezdolnej do czynności prawnych lub nieobecnej, iż poprzez wyznaczenie kuratora wszczęcie i prowadzenie postępowania podatkowego odbywać się będzie przy zapewnieniu jej należytej reprezentacji w każdym jego stadium.
</summary>
<dc:date>2020-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Nowelizacja zryczałtowanego opodatkowania przychodów z najmu w świetle dotychczasowych regulacji w zakresie opodatkowania osób fizycznych z tego źródła przychodu</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/40168" rel="alternate"/>
<author>
<name>Jaśniewicz, Maciej</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/40168</id>
<updated>2021-12-22T02:52:24Z</updated>
<published>2020-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Nowelizacja zryczałtowanego opodatkowania przychodów z najmu w świetle dotychczasowych regulacji w zakresie opodatkowania osób fizycznych z tego źródła przychodu
Jaśniewicz, Maciej
Amendments to the rules concerning the composite rate of tax of tenancy receipts have been introduced since 1st January 2021. According to the new regulations it can affect both contracts that are made by individuals who do not conduct non-agricultural business activity as well as contracts that affect assets connected with non-agricultural business activity. The article presents historical background to the rules of flat-rate taxation of tenancy receipts as well as taxation with personal income tax determined with general principles. The paper focuses on introducing changing over time law regulations relating to the rules of tenancy taxation of non-agricultural business activity and “private tenancy”. Moreover it highlights interpretative problems connected mostly with regulations crediting tenancy revenue stream to the appropriate source of income. The summary presents the evaluation of new regulation with its advantages and disadvantages.; Począwszy od 1 stycznia 2021 r., po raz kolejny znowelizowane zostały zasady dotyczące zryczałtowanego opodatkowania przychodów z najmu. Zgodnie z nowymi regulacjami może ono mieć zastosowanie zarówno do umów, które nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i do najmu składników majątku związanych z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. W artykule przedstawiono rys historyczny dotyczący zasad opodatkowania najmu zarówno podatkiem zryczałtowanym od przychodów, jak i podatkiem dochodowym od osób fizycznych ustalanym na podstawie zasad ogólnych. Głównym celem niniejszego artykułu jest przedstawienie zmieniających się w czasie uregulowań prawnych odnoszących się do zasad opodatkowania najmu i w ramach wykonywanej w tym przedmiocie działalności gospodarczej, i w ramach tzw. najmu prywatnego. Ponadto wskazano na problemy interpretacyjne związane zwłaszcza z przepisami dotyczącymi zaliczania strumienia przychodów z najmu do właściwego źródła przychodów. W podsumowaniu dokonano oceny nowej regulacji, wskazując jej plusy i minusy.
</summary>
<dc:date>2020-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Przesłanki dopuszczalności ingerencji MDR w tajemnicę doradcy podatkowego w kontekście orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/40167" rel="alternate"/>
<author>
<name>Szymacha, Adam</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/40167</id>
<updated>2021-12-22T02:52:22Z</updated>
<published>2020-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Przesłanki dopuszczalności ingerencji MDR w tajemnicę doradcy podatkowego w kontekście orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
Szymacha, Adam
The article focuses on the problem of the threats to the legal professional privilege caused by MDR (Mandatory Disclosure Rules). Nevertheless, this conflict has already been solved in the cases of anti-money laundering and counter terrorism financing (AML) regulations. The article thus discusses how the AML rule can be applied to as the minimum standard of proportionality for MDR cases. Assuming the motives of AML regulations are more socially important than the MDR regulations it has to be considered whether the MDR regulations should face stronger filters. Using the practice of jurisprudence established by the ECHR and CJEU, Polish regulations and authentic interpretations on that topic will be reviewed.; Artykuł koncentruje się na problemie zagrożeń dla tajemnicy zawodów prawniczych wynikających z MDR. Niemniej konflikt ten został już przynajmniej częściowo rozwiązany w przypadku regulacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML). W tekście omówiono, w jaki sposób reguła AML może być stosowana jako minimalny standard proporcjonalności w przypadkach MDR. Zakładając, że motywy regulacji AML są ważniejsze społecznie niż regulacji MDR, należy rozważyć, czy regulacje MDR nie powinny być poddane silniejszym filtrom. Korzystając z praktyki orzeczniczej wypracowanej przez ETPC i TSUE, dokonano próby ustalenia prawdopodobnego standardu ochrony tajemnicy zawodowej.
</summary>
<dc:date>2020-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Opodatkowanie silosów podatkiem od nieruchomości – glosa krytyczna do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2019 r., sygn. II FSK 3126/17</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/40166" rel="alternate"/>
<author>
<name>Bębenek, Dominika</name>
</author>
<author>
<name>Deneka, Nicole</name>
</author>
<author>
<name>Wójcik, Weronika</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/40166</id>
<updated>2021-12-22T02:52:20Z</updated>
<published>2020-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Opodatkowanie silosów podatkiem od nieruchomości – glosa krytyczna do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2019 r., sygn. II FSK 3126/17
Bębenek, Dominika; Deneka, Nicole; Wójcik, Weronika
The gloss highlights the problem of taxation of construction objects, which despite having all features of a building as defined by property tax law, are qualified as structures by the administrative organs. In a discussed decision, the Supreme Administrative Court (SAC) has ruled that for property taxation purposes, a sugar silo should be qualified as a structure, not as a building (in the sense of provision 1a section 1 of Taxes and Local Fees Act). SAC’s decision matches the opinions of the administrative organs and the court of lower instance. SAC’s reasoning is mainly based on a teleological interpretation of provisions of tax law and building law. The court comes to a controversial conclusion and posits the thesis that to qualify a construction object as a building, its functional elements such as purpose, equipment, and the way and possibility of using this object as a whole, should be taken into account. The gloss argues that this kind of interpretation causes the addition of another, non-statutory premise of qualifying construction object as a building. The decision in question constitutes the preservation of relatively consistent administrative courts’ jurisprudence, which the authors mean to criticize. The gloss aims to show that this decision constitutes a repetition of jurisprudence from before the Constitutional Tribunal’s sentence of 13 December 2017, ref. no. SK 48/15 and includes theses inconsistent with its content, as well as with the literal interpretation of provisions – similarly to previous verdicts in analogous cases, released after the Constitutional Tribunal’s sentence.; Glosa zwraca uwagę na problem opodatkowania podatkiem od nieruchomości obiektów budowlanych, które posiadają wszystkie cechy budynku, przez organy kwalifikowane są jednak jako budowle. W omawianym wyroku w sprawie opodatkowania silosu na cukier podatkiem od nieruchomości NSA zgadza się z organami administracyjnymi oraz sądem niższej instancji co do zakwalifikowania obiektu jako budowli, a nie budynku, w rozumieniu art. 1a ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Argumentacja NSA oparta jest głównie na wykładni celowościowej przepisów prawa podatkowego i budowlanego, przez co Sąd dochodzi do kontrowersyjnego wniosku i stawia tezę, że aby zakwalifikować dany obiekt budowlany jako budynek, należy brać pod uwagę jego elementy funkcjonalne, takie jak przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania tego obiektu jako całości. W glosie wskazano, że wykładnia taka powoduje dodanie kolejnej, pozaustawowej przesłanki kwalifikowania obiektów budowlanych jako budynków. Omawiany wyrok stanowi utrwalenie stosunkowo jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, którą autorki pragną poddać krytyce. Glosa ma na celu ukazanie, że podobnie jak poprzednie orzeczenia w analogicznych sprawach wydane po wyroku TK z dnia 13 grudnia 2017 r. (sygn. SK 48/15), rozstrzygnięcie to powiela dorobek orzecznictwa sprzed wyroku TK i zawiera tezy niezgodne zarówno z jego treścią, jak i literalną wykładnią przepisów.
</summary>
<dc:date>2020-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
</feed>
