http://hdl.handle.net/11089/39407 2026-04-05T19:23:18Z 2026-04-05T19:23:18Z Mianowski, Jacek Kostrzewska, Małgorzata Macikowski, Bartosz http://hdl.handle.net/11089/42356 2022-07-01T01:31:19Z 2020-01-01T00:00:00Z

Społeczne i przestrzenne wyznaczniki korzystania z hulajnogi jako urządzenia transportu osobistego (UTO) w mieście. Hybrydowa mobilność miejska (HMM) Mianowski, Jacek; Kostrzewska, Małgorzata; Macikowski, Bartosz Rozwój gospodarczy i suburbanizacja polskich miast zwiększyły aktywność mieszkańców w zakresie przemieszczania się za pomocą auta w obszarze zurbanizowanym. W związku z tym zasady transportu i zagospodarowania terenu w polskich miastach są zorientowane na wygodę osób zmotoryzowanych. W sferze mobilności miejskiej dominuje więc w Polsce schemat poruszania się autem osobowym, dlatego inne formy mobilności, jak: chodzenie, przemieszczanie się na urządzeniach transportu osobistego (UTO), jazda na rowerze czy transport publiczny wymagają zrównoważenia. Sposób kształtowania infrastruktury komunikacyjnej powinien zatem uwzględniać potrzebę poszukiwania alternatywy dla automobilności w celu dywersyfikacji i zrównoważenia form mobilności miejskiej. Implikuje to tworzenie modelu mobilności, który będzie promował integrację ruchu pieszego, rowerowego, za pomocą UTO, samochodowego i transportu zbiorowego w mieście. Nie wiadomo jeszcze, jakie miejsce w strukturze mobilności miejskiej mogą zająć urządzenia transportu osobistego, dlatego potrzebna jest eksploracja społecznych i przestrzennych wyznaczników korzystania z nich w mieście. Jest to istotne dlatego, że UTO oferują nowy sposób odkrywania i wytwarzania wartości przestrzennej miasta. Artykuł przedstawia teoretyczne i metodologiczne założenia, etapy i efekty projektu badawczego – hybrydowa mobilność miejska (HMM). W ramach projektu w wybranych miastach zostały przeprowadzone pilotażowe badania etnograficzne dotyczące możliwości zastosowania HMM. Uzupełniło je badanie kwestionariuszowe na temat korzystania z hulajnogi jako środka transportu osobistego w mieście. Propozycja HMM zachęca do korzystania z hulajnogi i transportu zbiorowego w celu ich wzajemnego uzupełniania się i przenikania w ramach koncepcji miasta małych odległości.

2020-01-01T00:00:00Z Konecki, Krzysztof http://hdl.handle.net/11089/42355 2022-07-01T01:31:23Z 2020-01-01T00:00:00Z

The cognition of something in front and something in the background. Is “taken-for-granted reality” experienced? Konecki, Krzysztof The paper is an analysis of the cognitive-sociological model of reconstructing taken-for-granted knowledge, as presented by Eviatar Zerubavel. The analysis shows Zerubavel’s structuralist and “sociologistic” approach to common-sense knowledge. The analysis also shows that his concepts of formal sociology could be used in phenomenological, existentialist, and contemplative approaches, where social and cultural knowledge is bracketed and reflected upon to clear the social mind for personal and experiential cognition.

2020-01-01T00:00:00Z Adamska-Kijko, Magdalena http://hdl.handle.net/11089/42354 2022-07-01T01:31:20Z 2020-01-01T00:00:00Z

Truizmy Jenny Holzer jako kontrhegemoniczna praktyka artystyczna Adamska-Kijko, Magdalena Celem artykułu jest interpretacja strategii artystycznych wykorzystanych przez amerykańską artystkę neokonceptualną Jenny Holzer w pracy Truizmy w kontekście agonistycznej koncepcji polityki Chantal Mouffe. Powstały pod koniec lat 70. XX wieku ciąg wzajemnie wykluczających się znaczeniowo jednowersówek, pozbawionych autora, multiplikowany w różnorodnych formach i obszarach życia codziennego – od przedmiotów jednorazowego użytku, takich jak długopisy czy prezerwatywy, aż po tablice świetlne na Times Square – staje się doskonałą metonimią tego, co można nazwać wiedzą potoczną. Powielając pracę w różnorodnych formach i kontekstach od końcówki lat 70. XX wieku aż do dziś, Holzer obnaża sposoby uprawomocniania się przestrzeni dyskursywnych, próbując włączyć do niej swój własny język.

2020-01-01T00:00:00Z Możdżyński, Paweł http://hdl.handle.net/11089/42353 2022-07-01T01:31:17Z 2020-01-01T00:00:00Z

Dramat społeczny i performans polityczny. Dwie strategie performatywne Możdżyński, Paweł Centralnym problemem rozważanym w artykule jest relacja pomiędzy władzą a sztuką. Główną ramę teoretyczną dla prowadzonego wywodu stanowi teoria dramatu społecznego Victora Turnera. Performanse artystyczne w tym ujęciu są traktowane jako performanse kulturowe posiadające zakorzenienie w konflikcie społecznym. Autor najpierw bada skierowane przeciw władzy polityczne performanse rosyjskiego artysty Piotra Pawlenskiego, by później skupić się na analizie performansu List skierowanego przeciw wyborom korespondencyjnym, zorganizowanego w czasie pandemii COVID-19.

2020-01-01T00:00:00Z