<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<title>Kwartalnik Prawa Podatkowego 2018, nr 3</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/32067" rel="alternate"/>
<subtitle/>
<id>http://hdl.handle.net/11089/32067</id>
<updated>2026-04-13T10:44:46Z</updated>
<dc:date>2026-04-13T10:44:46Z</dc:date>
<entry>
<title>„Uszczelnianie systemu VAT” – próba oceny skuteczności podjętego wysiłku legislacyjnego i organizacyjnego</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33416" rel="alternate"/>
<author>
<name>Bełdzikowski, Marek</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33416</id>
<updated>2021-02-11T02:21:15Z</updated>
<published>2018-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">„Uszczelnianie systemu VAT” – próba oceny skuteczności podjętego wysiłku legislacyjnego i organizacyjnego
Bełdzikowski, Marek
This paper essentially concentrates on legislative and administrative activities aimed to increase fiscal effectivity Value Added Tax. Main attention was focused on “anti-fraud efforts” implemented after year 2015. The main research question is as follows: whether the aim of “tightening up VAT system” was achieved and what was the cost. The cost “tightening up VAT system” was especially of additional tax burden – administrative cost levied on taxpayers. The purpose of the article is to take an attempt to answer to that question by the analysis of legislative and administrative measures and the cost/effect outcome of the measures implementation.; Artykuł koncentruje się na przebiegu działań legislacyjnych i organizacyjnych mających na celu zwiększenie wydajności fiskalnej podatku od towarów i usług, podejmowanych w szczególności po 2015 roku. Główne pytanie badawcze dotyczy realizacji celów postawionych przez inicjatorów procesu „uszczelniania podatku VAT” oraz kosztów tego procesu. Jako koszty procesu zostały wskazane koszty pozafiskalne ponoszone przez podatników, w postaci obciążeń administracyjnych. Celem opracowania jest próba odpowiedzi na pytanie badawcze poprzez przedstawienie genezy, obecnego stanu oraz próby oceny w kategorii koszt/efekt wprowadzonych zmian legislacyjnych i organizacyjnych.
</summary>
<dc:date>2018-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Podatek od nieruchomości komercyjnych – podatek dochodowy czy majątkowy?</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33415" rel="alternate"/>
<author>
<name>Jankowski, Jakub</name>
</author>
<author>
<name>Klimiuk, Wiktor</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33415</id>
<updated>2021-02-11T02:21:12Z</updated>
<published>2018-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Podatek od nieruchomości komercyjnych – podatek dochodowy czy majątkowy?
Jankowski, Jakub; Klimiuk, Wiktor
As of 1 January 2018, the lawmaker introduced to the CIT Act the commercial real estate tax. It is not clear whether the construction of this tax corresponds with the general features of the corporate income tax. As part of this publication, the analysis are focused on essential features of new tax, such as: subject of taxation and tax base. Conducted analysis give answers regarding the admissibility of such constructions in the Polish tax system, especially taking into account EU law and constitutional law.; Podatek od nieruchomości komercyjnych został wprowadzony do polskiego systemu podatkowego z dniem 1 stycznia 2018 r. w ramach przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W odniesieniu do przedmiotowej konstrukcji prowadzona jest dyskusja co do tego, czy odpowiada ona klasycznemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych. W opracowaniu zostają przeanalizowane najważniejsze cechy konstrukcyjne tego podatku. Udziela się również odpowiedzi na temat możliwości funkcjonowania tego typu konstrukcji w polskim systemie podatkowym z perspektywy prawa konstytucyjnego oraz unijnego.
</summary>
<dc:date>2018-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Wezwania w świetle pomocy prawnej pomiędzy organami administracji podatkowej na gruncie art. 157 i 157a Ordynacji podatkowej</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33413" rel="alternate"/>
<author>
<name>Nowak, Ireneusz</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33413</id>
<updated>2021-07-06T07:35:47Z</updated>
<published>2018-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Wezwania w świetle pomocy prawnej pomiędzy organami administracji podatkowej na gruncie art. 157 i 157a Ordynacji podatkowej
Nowak, Ireneusz
The paper addresses the issues of summons in the light of legal aid on the basis of tax proceedings (Articles 157 and 157a of the Tax Ordinance Act, (TO)). The author pointed out that by default all procedural steps in a tax procedure should be taken by monocratic tax bodies that are competent ratione loci, ratione materiae and in terms of instance, from the moment if its initiation to its closing. However, in Articles 157 and 157a TO the legislator regulated deviations from the abovementioned rule when the tax authority conducting the proceedings primarily calls on another tax administration body to perform procedural steps it deems necessary. The Author points out in the publication selected shortcomings of the regulation concerning the institution of summons in the light of legal aid between tax administration bodies and interpretational doubts it carries, together with de lege lata and de lege ferenda postulates, i.a. combining Articles 157 and 157a TO due to the similarity of the subject matter.; Artykuł poświęcony jest problematyce wezwań w świetle pomocy prawnej na gruncie postępowania podatkowego (art. 157 i 157a Ordynacji podatkowej). Autor wykazał, że co do zasady wszystkie czynności procesowe w procedurze podatkowej powinny podejmować właściwe miejscowo, rzeczowo i instancyjnie monokratyczne organy podatkowe, od momentu jej wszczęcia do zakończenia. W art. 157 i 157a o.p. ustawodawca unormował jednak odstępstwa od tej reguły, kiedy to organ podatkowy prowadzący postępowanie główne zwraca się do innego organu administracji podatkowej o dokonanie potrzebnych według niego czynności procesowych.
</summary>
<dc:date>2018-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na gruncie niemieckiego podatku VAT i niemieckiej praktyki podatkowej</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33412" rel="alternate"/>
<author>
<name>Sarnowski, Jan</name>
</author>
<author>
<name>Selera, Paweł</name>
</author>
<author>
<name>Bartosiak, Anna</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33412</id>
<updated>2021-02-11T02:21:11Z</updated>
<published>2018-09-30T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na gruncie niemieckiego podatku VAT i niemieckiej praktyki podatkowej
Sarnowski, Jan; Selera, Paweł; Bartosiak, Anna
The aim of the study was to analyze the concept of a fixed establishment in the German VAT Act and its interpretation by the German financial courts and tax authorities. The German financial courts, when assessing the criteria for accepting the existence of a fixed establishment, are rightly referring to Regulation No. 282/2011 and the case law of the CJEU. Nevertheless, in some cases, the judiciary allows for the existence of a fixed establishment in Germany even if the taxpayer uses someone else’s staff and does not even have any personnel facilities. In the opinion of the Authors, this is an interpretation that goes far beyond any justification, neither in EU law nor in the case law of the CJEU.; Celem opracowania jest analiza koncepcji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na gruncie niemieckiej ustawy o VAT oraz wykładni tego pojęcia dokonywanej przez niemieckie sądy finansowe i organy podatkowe. Niemieckie sądy finansowe, dokonując oceny kryteriów pozwalających na przyjęcie istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej za punkt wyjścia, słusznie przyjmują Rozporządzenie 282/2011 oraz orzecznictwo TSUE. Niemniej jednak w niektórych przypadkach sądownictwo dopuszcza występowanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec nawet wówczas, jeśli podatnik korzysta z cudzego personelu albo nie dysponuje żadnym zapleczem personalnym. W opinii autorów jest to wykładnia zbyt daleko idąca, nieznajdująca uzasadnienia ani na gruncie prawa unijnego, ani orzecznictwa TSUE.
</summary>
<dc:date>2018-09-30T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
</feed>
