http://hdl.handle.net/11089/11708 2026-04-06T15:46:43Z 2026-04-06T15:46:43Z Breilbach, Michael http://hdl.handle.net/11089/11721 2018-02-01T11:19:34Z 1988-01-01T00:00:00Z

Amnestia polityczna - tezy o nieznanej istocie rzeczy, na podstawie debaty w parlamencie krajowym Hesji nad projektem ustawy o uwolnieniu od kary, przedłożonym przez frakcję Zielonych Breilbach, Michael Die A mnestie als ein Element im Prozeß gesam tgesellschaftlicher Integration ist bisher wenig erforscht, ihr spezifisch verfassungspolitischer Charakter, der sie von anderen Formen der Gnade unterscheidet, kaum erkannt. Anhand einer Fallstudie aus dem Bundesland Hessen wird aus einer verfassungstheoretischen Perspektive heraus der Versuch unternommen, die Spezifik von politischer A mnestie zu analysieren und konkrete Legitimitälskriterien zu rekonstruieren. Dabei werden in eher phänomenologischer W eise verschiedene Typen der Amnestie herausgearbeitet. Der hessische Vorgang läßt sich von da aus als Versuch beschreiben, partiell verbleibende soziale und politische Bruchstellen innerhalb einer w eitgehend normgeordneten gesellschaftlichen Wirklichkeit zu verarbeiten. Die von dieser Ebene her rekonstruierbaren Legitimitätskritenien erweisen sich als nur konkret historisch, also situativ auszufüllend, sic sperren sich gegen eine auf Verallgemeinerung zielende Verrechtlichung.

1988-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/11720 2016-09-10T01:50:27Z 1988-01-01T00:00:00Z

Sprawozdanie z uroczystości nadania tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego prof. dr. Helmutow i Ridderowi

1988-01-01T00:00:00Z Kosikowski, Cezary http://hdl.handle.net/11089/11719 2018-02-01T11:19:31Z 1988-01-01T00:00:00Z

Probleme der gesetzlichen Regelung des Status des Ministers in der Volksrepublik Polen Kosikowski, Cezary Status prawny ministra obejm uje trzy elementy: ustrojowo-prawny (określający położenie prawne ministra w system ie organów państwowych), organizacyjny (określający funkcje kierow nicze ministra) i ekonom iczno-polityczny (określający zadania ministra w danym system ie gospodarowania i zarządzania oraz związane z tymi zadaniami kompetencje prawne ministra). Stworzenie logicznego, spójnego i zamkniętego systemu prawnego określającego status ministra wymaga zachowania bezwzględnej zgodności wszystkich trzech elementów określających ten status. Tworząc taki system, ustawodawca powinien dysponować odpowiednimi koncepcjami teoretycznym i modelu ministra w sferze ustrojowo- prawnej, w sferze organizacji i zarządzania oraz w sferze ekonomiczno-politycznej. Zadaniem ustawodawcy jest dobór tych koncepcji pod względom merytorycznym i formalnym. Analizując stan prawodawstwa polskiego określającego status ministra, autor dowodzi, iż stan ten nie tworzy logicznego i spójnego systemu. Konstytucja PRL nie określa bowiem w sposób pełny koncepcji ustrojowo-prawnej ministra. Praktyka polityczno-prawna oraz akty Rady Ministrów stworzyły model odbiegający od konstytucyjnego modelu ministra, inne akty prawne, w tym ustawy tworzące urzędy ministra i określające zakresy ich działania, a także inne akty (rozporządzenia Rady Ministrów określające szczegółowe zakresy działania urzędów ministrów, statuty ministerstw oraz ich regulaminy organizacyjne) pochodzą z różnych lat (najstarsze — z roku 1944, najnowsze — z 1984), nie różnicują zadań ministrów, nie określają ich funkcji kierowniczych, są nieadekwatne do obowiązujących systemów ekonomiczno-politycznych. Autor krytycznie ocenia również dorobek teoretyczny nauk prawnych oraz nauki organizacji i zarządzania w zakresie problematyki ministra. Na tej podstawie twierdzi też, że nie można domagać się od ustawodawcy klarownej koncepcji statusu prawnego ministra, ponieważ ustawodawca nie dysponuje odpowiednim tworzywem teoretycznym. Autor proponuje nie tylko szersze niż dotychczas podjęcie prac naukowo-badawczych nad problematyką ministra, lecz jednocześnie w ysuwa sugestię dotyczącą hierarchii aktów określających status prawny ministra. Konstytucja powinna określać pozycję ustrojowo-prawną ministra. Ustawa o Radzie Ministrów powinna określać funkcje kierownicze ministra i organizację działalności ministerstw. Ustawy tworzące urzędy poszczególnych ministerstw powinny określać zakres działania ministrów oraz wykaz jednostek podporządkowanych lub nadzorowanych przez ministra. Natomiast zadania i kompetencje ministrów w danym systemie ekonomiczno-politycznym, ze względu na swoją zmienność, pow inny wynikać z innych aktów prawnych, regulujących w danym czasie określone zagadnienia społeczno i gospodarcze.

1988-01-01T00:00:00Z Rühl, Ulli F. H. http://hdl.handle.net/11089/11717 2018-02-01T11:19:26Z 1988-01-01T00:00:00Z

„Mandat wolny" w ustawie zasadniczej Rühl, Ulli F. H. Den Auisaitz skizziert die Entwicklung des Verständnisses des sogenannten „Freien Mandats” seit der deutschen Reuchsverfassung von 1871 bis zum Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland aus dem Jahre 1949. Das freie Mandat wurde zunächst in der Epoche des staatsrechtlichen Positivisimis als Anordnung einer Rechtsfolge verstanden: Aufträge und W eisungen an die Abgeordneten sollen rechtlich unverbindlich sein. Die Tatsache, daß es Aufträge und W eisungen gibt, sow ie deren Zulässigkeit wurde davon nicht berührt. Nach Ansätzen in der Weimarer Republik setze sich dann in der Bundesrepublik Deutschland in der Verfassungsrechtolehre ein Verständnis durch, das im freien Mandat (Art. 38 Abs. 1 Satz 2 GG) ein Verbot von Aufträgen und W eisungen sah und dieses darüber hinaus als Schutz des Abgeordneten vor jeglichem politischen Druck interpretierte. Es wird die These entw ickelt, daß die ursprüngliche Interpretation der Positivisten dem Status des Abgeordneten in einer parlamentarischen Demokratie besser gerecht wird, eher deren Realität entspricht und die Rechtsanwendung kalkulierbarer und sicherer macht.

1988-01-01T00:00:00Z