http://hdl.handle.net/11089/11091 2026-04-03T17:37:41Z 2026-04-03T17:37:41Z Kosikowski, Cezary http://hdl.handle.net/11089/11129 2018-02-01T11:19:19Z 1980-01-01T00:00:00Z

Ewolucja urzędu ministra finansów we Francji Kosikowski, Cezary

1980-01-01T00:00:00Z Skotnicki, Krzysztof http://hdl.handle.net/11089/11128 2018-02-01T11:19:33Z 1980-01-01T00:00:00Z

Działalność Słowackiej Rady Narodowej do momentu powstaniaa symetrycznego modelu budowy organów władzy i administracji w Czechosłowacji Skotnicki, Krzysztof

1980-01-01T00:00:00Z Broniewicz, Witold http://hdl.handle.net/11089/11097 2018-02-01T11:19:29Z 1980-01-01T00:00:00Z

Le recrutement des juges dans les pays socialistes de l'Europe orientale Broniewicz, Witold W artykule przedstawiony jest system obsadzania stanowisk sędziowskich oraz ławniczych w Bułgarii, na Węgrzech, w Polsce, w Niemieckiej Republice Demokratycznej, w Rumunii, w Czechosłowacji i w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Obsadzanie to odbywa się w zasadzie w drodze wyborów . Jedynie w Polsce sędziowie są powoływani, zaś w Rumunii sędziowie sądów wojskowych są mianowani. Powołanie sędziego według prawa polskiego odpowiada jednak w swej istocie wyborowi sędziego według prawa węgierskiego i czechosłowackiego. W Bułgarii, NRD, Czechosłowacji i ZSRR sędziowie są wybierani na czas oznaczony , zaś w innych państwach socjalistycznych są on i wybierani (powoływani) na czas nie o znaczony. Tryb wyborów sędziów i ławników może być trojaki: bezpośredni przez obywateli, przez terenowe organy władzy państwowe j i przez na czelne organy władzy państwowej. W systemie prawnym każdego z państw socjalistycznych przyjęty jest w szerszym lub węższym zakresie każdy z tych trybów. Jeżeli chodzi o sędziów, wybory bezpośrednie istnieją tylk o w prawie bułgarskim, gdzie w ten sposób wybiera się sędziów sądów rejonowych i okręgowych oraz w ZSRR, gdzie w ten sposób wybiera się sędziów sądów najniższego stopnia, a mianowicie rejonowych (miejskich) sądów ludowych. W NRD, Rumunii i ZSRR wybory sędziów powiązane są z systemem terenowych organów władzy państwowej. Sędziowie wszystkich sądów w tych państwach, z wyjątkiem sądów najwyższych i sądów wojskowych , a w ZSRR także sądów najniższego stopnia wybierani są przez wspomniane organy. Natomiast na Węgrzech, w Polsce i Czechosłowacji jedynie naczelne organy władzy państwowej wyposożone są w prawo wybierania (powoływania) sędziów. W innych państwach socjalistycznych naczelne organy władzy państwowej wybierają jedynie sędziów sądów najwyższych i sądów wojskowych. Jeżeli chodzi o ławników, wybory bezpośrednie mogą mieć postać dwojaką W Bułgarii ławnicy sądów rejonowych i okręgowych wybierani są przez ogół obywateli. W ZSRR i NRD ławnicy sądów najniższych stopni, a we wszystkich państwach socjalistycznych ławnicy sądów wojskowych , wybierani są na zebraniach obywateli (pracowników, mieszkańców, żołnierzy). Natomiast na Węgrzech, w Polsce i w Czechosłowacji ławników wszystkich sądów , z wyjątkiem sądów wojskowych, wybierają terenowe względnie naczelne organy władzy państwowej , zaś w ZSRR i NRD w ten sposób wybierani są ławnicy wszystkich sądów z wyjątkiem sądów najniższego stopnia i sądów wojskowych. W Bułgarii system ten ma zastosowanie do wyboru ławników Sądu Najwyższego.

1980-01-01T00:00:00Z Brodziński, Witold http://hdl.handle.net/11089/11093 2018-02-01T11:19:30Z 1980-01-01T00:00:00Z

Ustrój wewnętrzny Centralnego Komitetu Wykonawczego w okresie obowiązywania konsttucji ZSRR z 1924 r. Brodziński, Witold Период действия .первой конституции СССР (1924— 1936) характерен многими интересными н оригинальными юридическими решениями и решениями, относящимися к государственному строю. Предпринимая попытку определения принципов, управляющих внутренней структурой Верховного Совета СССР, необходимо о братиться к тем учреждениям, которые были результатом тогдашнего советского парламента - Центрального Исполнительного Комитета. Общее предположение организаций высших представительных органов, в период действия конституции СССР от 1924 года, сводилось к тому что высшим органом был Съезд Советов СССР, а в период между съездами — Центральный Исполнительный Комитет, состоявший из Совета Союза и Совета Национальностей (ст. 8 конституции). В связи с тем одной из самых существенных юридических, и относящихся к государственному строю, проблем для советского законодателя было определение принципов структуры верховного представительного органа. Двухпалатный представительный орган в СССР, по сравнению с существующими досихпор учреждениями, представлял собой весьма новое явление. Первая советская конституция — Основные положения РФССР от 10 июля 1918 года - не создала отдельной палаты представляющей интересы национальностей, входящих в состав этого государства. Концепция двухпалатного органа, по постановлению конституции от 1924 года, была в некоторой степени результатом эволюции взглядов большевитской партии относительно гаранта суверенного равенства субъектов федерации. Совет Союза избирался Съездом Советов СССР из числа представителей союзных республик пропорционально к числу населения каждой республики. В соответствии с постановлениями конституции от 1924 года Совет национальностей со здавался из числа представителей союзных и автономных советских социалистических республик, т. с.: по пять Представителей для каждой из них и по одному представителю для автономных областей РФССР (ст. 15 конституции). Принцип равноправия палат создавал необходимость установления системы соответствующих гарантов, носящих характер правового института, обеспечивающих надлежащую и согласную с конституцией реализацию принципа равноправия палат в практике законодательного собрания. В такой ситуации о собое значение имел порядок создавания законов, как-будто исполняющий роль „критерия" соблюдения равноправия субъектов федерации. Создавание внутренних органов парламента является одним из основных факторов обусловливающих правильную реализацию задач, поставленными перед высшим представительным органом. Что касается парламента, носящего характер сложной структуры (двухпалатного или многопалатного), рядом с внутренними органами общего собрания встречаемся с такими учреждениями в отдельных палатах. Функцию руководящего органа Центрального Исполнительного Комитета выполнял Президиум. Конституция СССР от 1924 года не устанавливала существования комиссий в верховном органе власти — Центральном Исполнительном Комитете СССР. Отсутствие постановлений, касающихся комиссий, в основных положениях нельзя, однако, считать запретом их создавания, доказательством чего может служить конституционная практика в 1924-1936 годах. Внутренним органом парламента - которого не называла ни конституция от 1924 года, ни Закон от 1923 года относительно Центрального Исполнительного Комитета - был создан в 1926 году Секретариат Центрального Исполнительного Комитета СССР. .

1980-01-01T00:00:00Z