Ziemie Centralnej Polski we wczesnym średniowieczu. Studium archeologiczno-osadnicze

Abstract

Celem rozprawy jest możliwie pełna rekonstrukcja osadnictwa badanego obszaru Polski Centralnej w okresie wczesnego średniowiecza. Rekonstrukcja oparta o źródła archeologiczne, mające swoją specyfikę, cechujące się konkretnymi możliwościami i ograniczeniami, dotyczyć powinna kilku aspektów: odtworzenia sieci osadniczej rozumianej jako sposób organizacji przestrzeni osadniczej, w ujęciu modelowym; rekonstrukcji przestrzeni osadniczej na różnych poziomach, od poziomu mikro po makro; określenia dynamiki przemian w zasiedleniu rozumianej jako pojawianie się i zanik osiedli ich rozwój przestrzenny, umieszczone na osi czasu; poznania kulturowej specyfiki badanego obszaru, jego przemian społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych zachodzących w omawianym okresie na tle i w powiązaniu z procesami rejestrowanymi w innych dzielnicach ówczesnej Polski; konfrontacji uzyskanych danych z wynikami prac historyków badających tradycyjną kategorię źródeł - źródła pisane i kartograficzne. Głównym podmiotem badań będą więc struktury utrwalone w postaci reliktów archeologicznych, odpowiadające kolejnym poziomom organizacji przestrzeni społeczności zamieszkujących badany obszar we wczesnym średniowieczu. Specyfika źródeł oraz stan badań nie umożliwiają w żadnym razie wypowiada autorytatywnych opinii i precyzyjnego rekonstruowania procesów osadniczych w omawianym okresie.