Reflexionen über Interdependenz und Solidarität als Grundlagen eines neuen Zusammenlebens in <i>Scherbenpark </i>und <i>Baba Dunjas letzte Liebe</i> von Alina Bronsky

Abstract

Die analysierten Romane von Alina Bronsky üben eine signifikante Kritik an der neoliberalen, anthropozentrischen und patriarchalischen Strukturierung von Leben und Gesellschaft. Diese Denkweise gilt als Ursache von Ungleichheit, Diskriminierung und Gewalt, unter denen sowohl Menschen als auch die Natur leiden. Die von Bronskys weiblichen Hauptfiguren vertretene Betonung von Solidarität und der Idee der Interdependenz aller Wesen kann im Lichte der leitenden Prinzipien des Konvivialismus als individueller bzw. persönlicher Beitrag zu einem neuen Zusammenleben verstanden werden.

The novels of Alina Bronsky examined in this article articulate a significant critique of the neoliberal, anthropocentric, and patriarchal structuring of life and society. This mode of thinking is identified as the root cause of the inequalities, discrimination, and violence affecting both humans and nature. In light of convivialist principles, the emphasis placed by Bronsky’s female protagonists on solidarity and the interdependence of all beings can be understood as an individual and personal contribution to a new way of living together.

Analizowane powieści Aliny Bronsky zawierają wyraźną krytykę neoliberalnych, antropocentrycznych i patriarchalnych struktur życia społecznego. Tego rodzaju sposób myślenia wskazywany jest jako przyczyna nierówności, dyskryminacji i przemocy, które dotykają zarówno ludzi, jak i przyrodę. Podkreślana przez główne bohaterki Bronsky solidarność oraz idea współzależności wszystkich istot mogą być interpretowane – w świetle zasad konwivializmu – jako indywidualny, osobisty wkład w poszukiwanie nowych form współistnienia.