Humniccy herbu Gozdawa w XV–XVII w. Studium genealogiczne

Abstract

The Humnicki family of Humniska, Gozdawa coat of arms, played a significant role in the Sanok region in the 15th and first half of the 16th centuries. They possessed considerable wealth and actively participated in the political life of the local community. Over time, the estates of the first members of the family were divided among the growing number of descendants. Nevertheless, the Humnicki family continued to be part of the local elite, holding land offices in Sanok district, and in the 17th century also acquired estates in the Przemyśl and Lviv districts. They maintained their social and political position until the end of the century. The few attempts to present the genealogy of this family should be considered generally unsuccessful, as they are full of various errors, mistakes, flaws, distortions, and inconsistencies. In this article, written based on extensive archival research, the author has made the necessary corrections and additions. He has presented a factually accurate, revised genealogy of this family, constructing a coherent family tree. He advanced a number of logically justified hypotheses. He supplemented his arguments with source references to those members of the family in question who, at this stage of research, could not be connected to the family tree he had constructed.

Humniccy z Humnisk h. Gozdawa to rodzina, która odgrywała znaczącą rolę w ziemi sanockiej w XV i w pierwszej połowie XVI w. Dysponowali wówczas dość znacznym majątkiem i brali aktywny udział w życiu politycznym lokalnej społeczności. Z biegiem czasu, dobra pierwszych przedstawicieli rodziny uległy podziałowi pomiędzy coraz liczniejszych jej potomków. Niemniej jednak Humniccy nadal należeli do lokalnej elity, piastowali sanockie urzędy ziemskie, a w XVII w. nabyli również dobra w ziemiach przemyskiej i lwowskiej. Swoją pozycję społeczną i polityczną utrzymali do końca tego stulecia. Nieliczne próby przedstawienia genealogii tego rodu uznać należy w sumie za niezbyt udane. Pełno w nich bowiem różnego rodzaju błędów, pomyłek, usterek, przekłamań i nieścisłości. W artykule, napisanym na podstawie szeroko zakrojonych badań archiwalnych, autor dokonał niezbędnych korekt i uzupełnień. Przedstawił zgodną ze stanem faktycznym, poprawioną genealogię tej rodziny. Skonstruował spójne drzewo genealogiczne. Wysunął szereg logicznie uzasadnionych hipotez. Swoje wywody uzupełnił zaś zamieszczeniem wzmianek źródłowych o tych przedstawicielach omawianej rodziny, których na tym etapie badań nie można było połączyć ze skonstruowanym przez niego drzewem genealogicznym.