Rośliny z rodziny Amaryllidaceae w rzymskiej weterynarii. Część III: Cebula (Allium cepa L.)

Abstract

In ancient times, onions were used as food but also as an ingredient of many medicines. The vegetable in question was also used to treat livestock although it was less popular than leek and garlic. The way onions were used by ‘veterinarians’ was similar to that proposed by doctors. The main difference was the fact that onions played a key role in the hu-man diet, but it was practically not given as feed to animals. In most cases, when preparing medicines for animals, onions were subjected to thermal treatment. The raw vegetable was only used rectally in the form of ‘suppositores’ in patients suffering from intestinal pain or strophosum. Onions were also included in medicines for animals suffering from indigestion, urination problems, coriago, back injuries, cough and leucoma.

W starożytności cebula była wykorzystywana jako pożywienie, ale także składnik wielu leków. Warzywa używano również w leczeniu zwierząt hodowlanych, chociaż było mniej popularne niż por i czosnek. Sposób wykorzystania cebuli przez „weterynarzy” był podobny do tego proponowanego przez lekarzy. Zasadniczą różnicę stanowił fakt, że warzywo odgrywało dużą rolę w diecie ludzi, natomiast praktycznie nie podawano go jako paszy zwierzętom. W większości przypadków, przygotowując lekarstwa dla zwierząt, cebulę poddawano obróbce termicznej. Surowe warzywo stosowano jedynie doodbytniczo w postaci czopków u cierpiących z powodu bólu jelit lub strophosum. Cebula wchodziła także w skład leków dla zwierząt niedomagających z powodu niestrawności, problemów z oddawaniem moczu, coriago, urazów grzbietu, kaszlu oraz bielma.