Idea rewolucji permanentnej w myśli politycznej Lwa Trockiego

Abstract

Celem rozprawy jest możliwie pełne przedstawienie idei rewolucji permanentnej — jako autorskiego projektu na tle marksistowskiego dyskursu społeczno-światopoglądowego końca XIX i początku XX wieku (geneza, formowanie, weryfikacje), a następnie próby wdrożenia, swoistego zderzenia przez Lwa Trockiego tej teorii z rzeczywistością polityczną. Podstawią źródłowy pracy są przede wszystkim teksty Trockiego: głownie pełny zbiór jego „Dzieł” („Soczinienija”) wydanych w ZSRR w latach 1925–1927, a także wiele jego książek, przemówień, analiz czy artykułów wydanych w Rosji lub poza jej granicami. Cezura, zakres chronologiczny pracy obejmuje lata politycznej aktywności Trockiego — począwszy od pierwszego ważnego jego artykułu z 1901 roku, a kończąc na ostatniej z jego prac, czyli biografii „Stalin”, nieukończonej z powodu śmierci w 1940 roku w Meksyku. Rozprawa składa się z dziewięciu rozdziałów, a zastosowany został w niej układ chronologiczno-problemowy.