Streszczenie
Przedmiotem dysertacji jest badanie projektu personologii w twórczości Zofii Nałkowskiej. Układ i proporcje, zmienne w poszczególnych etapach życia pisarki, wyznaczają tor interpretatorom jej twórczości. Nałkowska opisuje swych bohaterów za pomocą pojęć wchodzących w skład modernistycznego rozumienia wyznaczników człowieczeństwa: miłości, cierpienia, śmierci, choroby, zniewolenia, cielesności, płciowości. Kategorie te mają jednocześnie wymiar psychologiczny i uniwersalny.
Zgodnie z sugestią badaczy twórczości pisarki warto i należy jej powieściopisarstwo i diarystykę traktować jako całość, z założeniem istnienia określonego planu. Dzieje się tak nie tylko ze względu na powtarzalność motywów, aforyzmów, czy wniosków, ale także ze względu na uniwersalny wymiar każdej pojedynczej sytuacji i postaci.