Formy wsparcia młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym w kontekście poziomu jej samooceny i motywacji do pracy

Abstract

W artykule omówione zostały formy wsparcia młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym wykorzystywane w praktyce pracy socjalnej streetworkerów. Zostały one omówione na podstawie wyników badań diagnostycznych przeprowadzonych na potrzeby projektu realizowanego przez krakowski Ośrodek Pomocy Społecznej w ramach Programu Aktywności Lokalnej, które dotyczyły m.in. poziom samooceny i motywacji do pracy tej kategorii młodzieży. Pomimo szeregu problemów jakich doświadczali badani (szkolnych, rodzinnych, ekonomicznych, konfliktów z prawem), wyróżniał ich wysoki poziom samoakceptacji i względny optymizm, związany m.in. z przekonaniem o własnej atrakcyjności na rynku pracy (pomimo braku kwalifikacji, doświadczenia), co nie znajdowało odzwierciedlenia w ich chęci kształcenia się czy podejmowanej aktywności. Przyjęto, że właściwy dla badanych poziom samooceny i akceptacja aktualnej sytuacji życiowej pozbawiać ich może motywacji do dokonywania zmian w sobie i w swoim życiu. Dodatkowo przebywanie w zamkniętej przestrzeni osiedla, środowisku rówieśniczym podobnym pod względem sytuacji rodzinnej i motywacyjnej może hamować ich dążenie i możliwość własnego rozwoju i integracji społecznej. Wykorzystane metody pracy środowiskowej omówione w artykule uwzględniały wyniki badań diagnostycznych, w związku z czym miały charakter działań aktywizujących, ukierunkowanych m.in. na liderów grupowych i sieci wsparcia.