http://hdl.handle.net/11089/34105 2026-04-03T23:07:06Z 2026-04-03T23:07:06Z Ceranka, Bronisław Graczyk, Małgorzata http://hdl.handle.net/11089/34115 2021-03-06T02:12:36Z 2020-11-23T00:00:00Z

New Results Regarding the Construction Method for D‑optimal Chemical Balance Weighing Designs Ceranka, Bronisław; Graczyk, Małgorzata We study an experiment in which we determine unknown measurements of p objects in n weighing operations according to the model of the chemical balance weighing design. We determine a design which is D‑optimal. For the construction of the D‑optimal design, we use the incidence matrices of balance incomplete block designs, balanced bipartite weighing designs and ternary balanced block designs. We give some optimality conditions determining the relationships between the parameters of a D‑optimal design and we present a series of parameters of such designs. Based on these parameters, we will be able to set down D‑optimal designs in classes in which it was impossible so far.; W artykule rozważamy doświadczenie, w którym wyznaczamy nieznane miary p obiektów przy użyciu n operacji pomiarowych zgodnie z modelem chemicznego układu wagowego. Wyznaczamy układ, który spełnia kryterium D‑optymalności. Do konstrukcji D‑optymalnego układu wykorzystujemy macierze incydencji układów zrównoważonych o blokach niekompletnych, dwudzielne układy blokowe oraz trójkowe zrównoważone układy blokowe. Podajemy pewne warunki optymalności, określające zależności między parametrami D‑optymalnego układu i prezentujemy serie parametrów takich układów. Na podstawie tych parametrów będziemy mogli wyznaczyć D‑optymalne układy w klasach, w których do tej pory nie było to możliwe.

2020-11-23T00:00:00Z Ornarowicz, Urszula http://hdl.handle.net/11089/34114 2021-03-06T02:12:33Z 2020-11-04T00:00:00Z

Innovations. Market and Social Aspects Ornarowicz, Urszula Areas of research in economics and management science become increasingly close – they overlap and become very similar. New events, new products of people’s actions, new patterns of behaviour arise with a pace unknown before. Institutionalisation of these phenomena aimed at their broad codification also takes on new forms. We live in an age of ubiquitous innovativeness. Naturally, the question arises: should innovations be perceived in the same way as in the past? Are there any new types of innovations that have appeared lately? Are the current definitions of market and social innovations still up to date? The aim of the article is to present a change in approach to innovations over time, with particular focus on their market and social aspects. The author attempts to answer the following questions: how did technological progress visible in the networking of economy influence the understanding of social innovations, what is the role of social production and exchange which replace gradually market exchange, in the social innovation definition, to what extent is the cooperation within a community in the virtual space characteristic of a special class of social innovation? The research method used by the author is based on literature studies on innovations and on the economics of cooperation (access, sharing, co‑use). It comprises an analysis of different concepts of innovation, in particular different definitions of the name, an analysis of different approaches to cooperation economics, comparisons of the obtained results, and conclusions formulation. The approach to innovation changes over time – from a technical, social and market approach to a differently understood today social approach. Contemporary, the criteria for innovation “society” are different. The understanding of innovation is influenced by the increased role of social production and exchange at the expense of market exchange. The networking of the information economy significantly strengthens the social aspect of innovation. Cooperation within a community, including co‑creation of goods, access to them, their co‑use and sharing, is an extreme example of the advantage of the social dimension of innovation over its market aspect.; Obszary badań w ekonomii i naukach o zarządzaniu stają się sobie coraz bliższe, coraz mniej rozłączne – przenikają się i upodabniają. W niespotykanym dotąd tempie pojawiają się nowe zdarzenia, nowe wytwory działań ludzi, nowe wzory zachowań, których instytucjonalizacja, szeroko rozumiana jako ich utrwalanie, też przybiera nowe formy. Żyjemy w epoce wszechobecnej innowacyjności. W naturalny sposób rodzą się pytania: Czy innowacje należy dziś rozumieć tak samo jak dawniej?, Czy w ostatnim czasie pojawiły się klasy innowacji o cechach wcześniej niespotykanych?, Czy dotychczasowe definicje innowacji rynkowych i społecznych zachowują swą aktualność?. Celem artykułu jest przedstawienie zmiany podejścia do innowacji w czasie, ze szczególnym uwzględnieniem ich aspektu rynkowego i społecznego. Autorka próbuje odpowiedzieć na pytania: Jak postęp technologiczny, wyrażający się w usieciowieniu gospodarki informacyjnej, wpłynął na zmianę rozumienia innowacji społecznych?, Jaki wpływ na definiowanie innowacji społecznych ma wzrastająca rola społecznej produkcji i wymiany kosztem wymiany rynkowej?, W jakim stopniu wspólnotowa forma współpracy w przestrzeni wirtualnej jest wyróżnikiem szczególnej klasy innowacji społecznych?. Przyjęta i stosowana przez autorkę metoda badań sprowadza się do studiów literaturowych nad innowacjami i ekonomią współpracy (dostępu, współdzielenia, współużytkowania) – analizy różnych koncepcji innowacji, w szczególności różnych definicji tej nazwy, różnych podejść do ekonomii współpracy, zestawienia wyników owych analiz i sformułowania wniosków. Podejście do innowacji zmienia się w czasie – od podejścia technicznego, przez społeczne i rynkowe, do społecznego, ale rozumianego dziś inaczej. Inne jest obecnie kryterium wyróżnienia „społeczności” innowacji. Na rozumienie innowacji wpływa wzrost roli społecznej produkcji i wymiany kosztem wymiany rynkowej. Usieciowienie gospodarki informacyjnej znacznie wzmacnia wymiar społeczny innowacji. Wspólnotowa forma współpracy, z uwzględnieniem współtworzenia dóbr, dostępu do nich, ich współużytkowania i dzielenia się nimi, jest skrajnym przykładem przewagi wymiaru społecznego innowacji nad ich wymiarem rynkowym.

2020-11-04T00:00:00Z Kubacki, Dominik Kubacki, Robert http://hdl.handle.net/11089/34112 2021-07-09T09:11:03Z 2020-11-04T00:00:00Z

Examining Selected Theoretical Distributions of Life Expectancy to Analyse Customer Loyalty Durability. The Case of a European Retail Bank Kubacki, Dominik; Kubacki, Robert One of the key elements related to calculating Customer Lifetime Value is to estimate the duration of a client’s relationship with a bank in the future. This can be done using survival analysis. The aim of the article is to examine which of the known distributions used in survival analysis (Weibull, Exponential, Gamma, Log‑normal) best describes the churn phenomenon of a bank’s clients. If the aim is to estimate the distribution according to which certain units (bank customers) survive and the factors that cause this are not so important, then parametric models can be used. Estimation of survival function parameters is faster than estimating a full Cox model with a properly selected set of explanatory variables. The authors used censored data from a retail bank for the study. The article also draws attention to the most common problems related to preparing data for survival analysis.; Jednym z kluczowych elementów związanych z wyliczaniem wartości klienta w czasie (Customer Life Time Value) jest oszacowanie długości trwania relacji klienta z bankiem w przyszłości. Można ją oszacować z wykorzystaniem metod analizy przeżycia. Celem artykułu jest sprawdzenie, który ze znanych rozkładów wykorzystywanych w analizie przeżycia (Weibulla, wykładniczy, gamma, logarytmicznie normalny) najlepiej opisuje zjawisko odejść klientów z banku. Jeśli celem jest oszacowanie rozkładu, według którego „przeżywają” określone jednostki (klienci banku), a czynniki, które to powodują, nie są aż tak istotne, to modele parametryczne mogą być wykorzystane. Oszacowanie parametrów funkcji przeżycia jest szybsze niż oszacowanie pełnego modelu Coxa z odpowiednio dobranym zestawem zmiennych objaśniających. Do badania wykorzystano dane cenzurowane banku detalicznego. W artykule zwrócono uwagę na najczęstsze problemy związane z przygotowaniem danych do analizy przeżycia.

2020-11-04T00:00:00Z Gamrot, Wojciech http://hdl.handle.net/11089/34111 2021-03-06T02:12:33Z 2020-09-22T00:00:00Z

A Stopping Rule for Simulation‑Based Estimation of Inclusion Probabilities Gamrot, Wojciech Design‑based estimation of finite population parameters such as totals usually relies on the knowledge of inclusion probabilities characterising the sampling design. They are directly incorporated into sampling weights and estimators. However, for some useful sampling designs, these probabilities may remain unknown. In such a case, they may often be estimated in a simulation experiment which is carried out by repeatedly generating samples using the same sampling scheme and counting occurrences of individual units. By replacing unknown inclusion probabilities with such estimates, design‑based population total estimates may be computed. The calculation of required sample replication numbers remains an important challenge in such an approach. In this paper, a new procedure is proposed that might lead to the reduction in computational complexity of simulations.; Estymacja parametrów populacji skończonych i ustalonych, prowadzona w ramach podejścia randomizacyjnego, zazwyczaj wymaga znajomości prawdopodobieństw inkluzji charakteryzujących schemat losowania próby. Są one bezpośrednio wykorzystywane w celu wyznaczenia wag przypisanych poszczególnym wylosowanym jednostkom i uwzględniane podczas obliczania estymatorów. Jednak dla pewnych użytecznych schematów losowania pozostają nieznane. W takim wypadku możliwe jest ich wyznaczenie na drodze symulacyjnej, poprzez wielokrotne losowanie prób z wykorzystaniem tego samego schematu losowania i zliczanie wystąpień poszczególnych jednostek populacji. Zastępując nieznane prawdopodobieństwa inkluzji oszacowaniami uzyskanymi w wyniku takiego eksperymentu, otrzymuje się oszacowania wartości globalnej badanej cechy populacji. Szczególnym wyzwaniem podczas takiego postępowania jest wyznaczenie liczby replikacji próby, zapewniającej wymaganą precyzję estymacji. W niniejszym artykule proponowana jest nowa procedura, która może przyczynić się do zmniejszenia złożoności obliczeniowej eksperymentu symulacyjnego.

2020-09-22T00:00:00Z