http://hdl.handle.net/11089/12872 2026-04-04T08:34:06Z 2026-04-04T08:34:06Z Wojciechowska, Izabela http://hdl.handle.net/11089/12885 2018-02-01T11:19:23Z 1998-01-01T00:00:00Z

Presentation of Time in The Loves of Cass McGuire by Brian Friel Wojciechowska, Izabela Artykuł poświęcony jest związkowi pomiędzy przeszłością a teraźniejszością i jego wpływowi na losy bohaterów. Szczegółowej analizie podlegają trzy rodzaje wspomnień protagonistki. Przybierają one formę monologów bohaterki; są odegraniem scen z przeszłości i, ostatecznie, pojawiają się w postaci tzw. „rapsodii” będącej połączeniem rzeczywistości i fantazji. Artykuł bada wpływ Brechta na koncepcję teatralną Friela i porównuje Cass McGuire z Matką Courage i jej dziećmi Brechta.

1998-01-01T00:00:00Z Ostrowski, Witold http://hdl.handle.net/11089/12884 2018-02-01T11:19:49Z 1998-01-01T00:00:00Z

Aureng-Zebe - John Dryden’s Heroic Tragedy about the Mogul Dynasty Ostrowski, Witold W 1675 r. Royal Theatre w Londynie wystawił tragedię Johna Drydena, której tekst opublikowano w roku następnym pt. Aureng-Zebe. Ten egzotyczny tytuł odnosił się do ostatniego cesarza Indii pochodzącego od Tamerlana, który był władcą współczesnym Drydenowi. Sztuka była ostatnią z serii bohaterskich tragedii napisanych przez Drydena przyjętym wówczas dziesięciozgłoskowym dwuwierszem, który następnie Poeta Laureat miał porzucić dla białego wiersza dziesięciozgłoskowego, pisząc własną wersję Antoniusza i Kleopatry pt. AU For Love, or the World Well Lost. Aureng-Zebe cieszył się popularnością za życia poety i w XVIII w. Analiza sztuki, przeprowadzona w celu stwierdzenia jak dalece Dryden odtworzył w niej wypadki, postacie historyczne i koloryt Indii, wykazuje, że jedynie wojna domowa między przyrodnimi braćmi Aureng-Zebe’a o tron za życia ich ojca Szaha Jahana oraz imiona pretendentów odpowiadają rzeczywistości historycznej. Bohater tytułowy, który wykorzystał chorobę ojca jako sygnał do walki o tron, udał, że nie wie o wyzdrowieniu cesarza, uczynił go więźniem, pozabijał braci, ogłosił się cesarzem i poprzez ciągłe wojny i prześladowania religijne i społeczne Hindusów Sikhów doprowadził cesarstwo do rozpadu jako ostatni Mogoł na tronie, został przez Drydena wyidealizowany.

1998-01-01T00:00:00Z Edelson, Maria http://hdl.handle.net/11089/12883 2018-02-01T11:19:46Z 1998-01-01T00:00:00Z

Fotografie miasta nierzeczywistego. Obraz Ziemi Jałowej w Goodbye to Berlin Christophera Isherwooda Edelson, Maria Christopher Isherwood differs from T.S. Eliot in many respects, but there are also striking similarities between his Goodbye to Berlin and Eliot’s The Waste Land as far as the structure, use of imagery and ideas are concerned. Both writers use a technique which reminds one of that used in film-making, it has numerous shifts from shot to shot. There are similarities in the kinds of situations and types of people depicted in the two works as well as in the general tone and atmosphere. It is, however, the central underlying metaphor which brings Isherwood’s book close to Eliot’s poem: Goodbye to Berlin is, in a sense, a version of The Waste Land. The connection between the two works does not necessarily prove that Isherwood was directly inspired by or consciously imitated The Waste Land, but it certainly provides evidence to the fact that the impact of the image of the waste land on the modern consciousness has been very great indeed and it shows how widespread its use has become.

1998-01-01T00:00:00Z Łowczanin, Agnieszka http://hdl.handle.net/11089/12882 2021-08-03T10:14:38Z 1998-01-01T00:00:00Z

Intimations of Mortality in the Fiction of Daniel Defoe: A Description of the Marginal Łowczanin, Agnieszka Chcąc umieścić narodziny powieści angielskiej w kontekście postawy wobec spraw ostatecznych i literackich konwencji przedstawiania śmierci należy zauważyć, że powstaje ona pomiędzy dwiema tradycjami przesyconymi motywami śmierci i zadumą eschatologiczną. Powieść angielska powstaje po dramacie doby Elżbietańskiej i okresu Restauracji oraz poezji metafizycznej, w których bardzo silne są echa średniowiecznych motywów Dance Macabre, memento śmierci i przeświadczenia o marności ludzkiej egzystencji. Wkrótce po narodzinach powieści angielskiej, w drugiej połowie XVIII w. obserwujemy powstanie tendencji literackich prowadzących do rozpowszechnienia się w Anglii tzw. poezji cmentarnej, przesyconej utrzymanymi w elegijnym tonie rozważaniami o śmierci; natomiast dalszy etap rozwoju powieści, epoka wiktoriańska, wyróżnia się nadmiernym wręcz zamiłowaniem do przedstawiania scen śmierci. W twórczości ojca powieści angielskiej, Daniela Defoe, która przypada na okres pomiędzy tymi tradycjami, rozważań nad śmiercią w znaczeniu eschatologicznym prawie nie ma. Bohaterzy jego utworów nie boją się śmierci, rozumianej jako fizjologiczny proces umierania. Ponieważ jednak prowadzą oni występny tryb życia, i są świadomi popełnionych grzechów, stają w obliczu ogromnego lęku przed śmiercią oznaczającą początek życia pozagrobowego. Lęk przed kresem jest lękiem grzeszników, uświadamiających sobie skutki nieuporządkowania życia wewnętrznego. Śmierć wspomniana jest więc jedynie w kontekście strachu jaki wywołuje. Świadomość końca, zagrożenia jakie przynosi ze sobą śmierć, powstaje u bohatera najczęściej gdy sam staje w jej obliczu. Najbardziej trwały ślad, często prowadzący do odnowy moralnej bohatera, wywołuje bliskość śmierci spowodowana ciężką chorobą; tak dzieje się w przypadku Robinsona Crusoe. Śmierć bliskiej osoby, męża lub kochanka, przedstawiona jest głównie w kontekście zmian sytuacji materialnej jakie ze sobą przynosi: sam fakt śmierci jest więc wspomniany zaledwie w kilku słowach - dokładniejszej analizie poddany jest testament.

1998-01-01T00:00:00Z